Ο άγνωστος στο πιάνο

Αφιερωμένο στους ανθρώπους που έρχονται στη ζωή μας απρόσμενα και μας χαρίζουν συναισθήματα και σκέψεις χωρίς καν να το γνωρίζουν…

Η πόρτα άνοιξε κι εκείνος χάθηκε στην είσοδο της πολυκατοικίας. Δύο λεπτά αργότερα το φως άναψε στο γωνιακό διαμέρισμα του 3ου. Μια σκιά άρχισε να κινείται πίσω από τις κουρτίνες. Σε λίγο η μπαλκονόπορτα άνοιξε κι ακούστηκε μουσική. Ο νεαρός άνδρας βγήκε στο μπαλκόνι κάθισε σε μια καρέκλα, στήριξε τα πόδια του στο κάγκελο κι άρχισε να στρίβει ένα τσιγάρο. Είχε σουρουπώσει για τα καλά και σύντομα το μόνο που φαινόταν ήταν μια σκιά στο μπαλκόνι κι η καύτρα του τσιγάρου που λαμπύριζε σε κάθε ρουφηξιά.

Είχε μετακομίσει στην απέναντι διαγώνια πολυκατοικία πριν από λίγους μήνες. Ήθελε ένα μεγαλύτερο σπίτι για να στεγάσει και το γραφείο της κι έτσι όταν βρέθηκε το συγκεκριμένο διαμέρισμα και μάλιστα κοντά στη θάλασσα, δεν δίστασε λεπτό να το κλείσει. Της άρεσε αυτό στο σπίτι. Ήταν άνετο, φωτεινό, σε όμορφη γειτονιά και είχε μεγάλη βεράντα. Συχνά συνήθιζε να κάθεται έξω και να απολαμβάνει τον αέρα και τη μυρωδιά της θάλασσας, είτε δουλεύοντας είτε χαλαρώνοντας.

Τον είδε για πρώτη φορά λίγες μέρες μετά τη μετακόμιση, όταν βγήκε στο μπαλκόνι να πάρει μια ανάσα από το ξεπακετάρισμα. Στ’ αυτιά της ήρθε μια γνώριμη μελωδία από κάπου στ’ αριστερά. Έστρεψε το βλέμμα, ώσπου εστίασε στο μπαλκόνι του. Η πόρτα ανοιχτή, εκείνος καθισμένος, κάπνιζε κι άκουγε μουσική. Κάθισε πιο αναπαυτικά στην καρέκλα κι έμεινε ν’ απολαμβάνει την ευχάριστη μελωδία.

Σύντομα διαπίστωσε πως αυτό συνέβαινε σε καθημερινή βάση, ήταν κάτι σαν ιεροτελεστία. Εκείνος έφευγε το πρωί για τη δουλειά κι όταν γυρνούσε αργά το απόγευμα -ή και το βράδυ καμιά φορά- το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να βάλει μουσική και να βγει για τσιγάρο. Κάποιες φορές έμπαινε μέσα μόλις το τσιγάρο τελείωνε. Τις περισσότερες όμως έμενε εκεί, σοβαρός, σκεπτικός, σχεδόν ακίνητος. Πάντα μόνος. Δεν κοίταζε τριγύρω. Μερικές φορές τον είχε δει να σηκώνει το βλέμμα στον ουρανό. Μια μόνο φορά γύρισε το βλέμμα του προς τη μεριά της κι εκείνη σάστισε και κατέβασε αμέσως το κεφάλι στο βιβλίο που είχε στα χέρια της, για να μην την καταλάβει.

Εκείνο το βράδυ συνέβη κάτι διαφορετικό. Με το που έσβησε το τσιγάρο του, τον είδε να μπαίνει ξανά μέσα. Άφησε την πόρτα ανοιχτή, αλλά η μουσική σταμάτησε. «Παράξενο», σκέφτηκε εκείνη. «Ίσως θέλει να μιλήσει στο τηλέφωνο.» Λίγα λεπτά αργότερα όμως ένας άλλος μελωδικός ήχος έφτασε στ’ αυτιά της. Ένα πιάνο έπαιζε. «Εκείνος παίζει», σκέφτηκε κι αυτόματα ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό της. Αφουγκράστηκε για λίγο κι ύστερα έκλεισε τα μάτια για ν’ απολαύσει το δωρεάν κονσέρτο.

Το ένα κομμάτι διαδεχόταν το άλλο, ώσπου άνοιξε τα μάτια ξαφνιασμένη. Τον άκουσε να τραγουδάει. Ναι, ήταν σίγουρη πως εκείνος τραγουδούσε. Άρχισε να κοιτάει επίμονα τη μπαλκονόπορτά του, λες κι έτσι θα μπορούσε να τον ακούσει καλύτερα. Η φωνή του ήταν τόσο ζεστή και καθαρή, που δεν χόρταινε να τον ακούει. Την είχε συνεπάρει τόσο, που σε μια στιγμή ένιωσε το μάγουλό της να υγραίνεται. «Τι μου συμβαίνει;, αναρωτήθηκε. «Πόσο παράξενο είναι όλο αυτό…», σκέφτηκε. «Τον παρατηρώ τόσο καιρό και ξέρω τόσα πράγματα για κείνον, χωρίς να τον έχω γνωρίσει. Κι η πρώτη φορά που άκουσα τη φωνή του ήταν μ’ ένα τραγούδι…»

10 σκέψεις σχετικά με το “Ο άγνωστος στο πιάνο

Add yours

  1. Ωωωωωω Κατερίνα επιτέλους !!!
    επιτέλους καλή μου φίλη ένα δικό σου, ξανά, υπέροχο αφήγημα !
    Δεν ξέρεις πόσο το χάρηκα.
    Στάθηκα και εγώ κάπου στα σκοτεινά για να παρακολουθήσω τους δύο πρωταγωνιστές σου. Παρακολουθούσα τις κινήσεις τους, τα βλέμματά τους. Αφουγκράστηκα τις σκέψεις τους.
    Γέμισα με την αλμύρα και το άρωμα της θάλασσας εκεί κοντά, έγινα ένα με το τοπίο.
    Άκουσα μουσική αλλά το πιο όμορφο έκατσα κοντά στον πιανίστα να απολαύσω τη μουσική, το τραγούδι αλλά και άφησα τα συναισθήματα να με τυλίξουν με μοναδική ιεροτελεστία.

    Κατερίνα ! θα ήθελα να σου προτείνω να το συνεχίσεις αυτό το αφήγημα. Σε παρακαλώ !!! Κάντο. Έχεις κάνει μια υπέροχη αρχή. Έχεις πλάσει δύο χαρακτήρες. Δώσε τους ζωή. Εξωτερικά και εσωτερικά χαρακτηριστικά. Στήσε έναν κόσμο ανάμεσά τους. Γέννησε μια πλοκή.
    Είμαι σίγουρος ότι το έχεις ! και θα δεις, μόνο του, πόσο όμορφα θα πάει.
    Μην πιεστείς. Αλλά κάντο !!!!!

    Το περιμένω. Και εγώ και οι φίλοι σου.

    Καλό Σαββατοκύριακο.

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια. Πάντα γενναιόδωρος. Ίσως υπέρ το δέον. ☺ Δεν ξέρω αν πρέπει να το συνεχίσω. Ίσως η συνέχεια είναι δουλειά του αναγνώστη… Τα φιλιά και τις ευχαριστίες μου.

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Δεν είναι υπέρ το δέον ! γνώμη μου είναι να το συνεχίσεις. Έχει πολλά να δώσει αυτό το διήγημα. Και θα βγει αυθόρμητα. Εμείς ευχαριστούμε Κατερίνα μας.

        Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Κάπως έτσι αρχίζει η γνωριμία… πρώτα με ότι μας αγγίζει και στην συνέχεια με ότι προκύψει!
    Μπορεί να μην έχει συνέχεια η γνωριμία αλλά συνέχεια να έχει η προσωπική γραφή σου!

    ΑΦιλάκια πολλά και τρυφερά, Κατερίνα! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

The Storyteller

“Inside each of us is a natural-born storyteller, waiting to be released.” (Robin Moore)

GammaVita

περιπλανήσεις του μυαλού... με χαρτί και με μολύβι

makestorytelling.com

Αυτοτελείς Ιστορίες που μοιάζουν σαν να είναι βγαλμένες από Μυθιστόρημα. Εδώ θα βρεις όλα τα Πρόσωπα της Διπλανής Πόρτας. Πρωταγωνιστές που ίσως σου θυμίσουν κάτι... Αν είσαι παιδί, έφηβος ή ενήλικας τότε είσαι στις σωστές ιστορίες για εσένα & είναι πάντοτε έτοιμες να τις ανακαλύψεις... Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αφεθείς... Επίσης, μπορείς να έρθεις μαζί μου στο ταξίδι με τις χρήσιμες πληροφορίες που έχω συλλέξει σχετικά με τη συγγραφή...

Myyst's Blog

λέξεις

A Court of Boooks

💗by Stella and Ioanna💗

Kone, Krusos, Kronos

A personal forum to express ideas, experiences, stories, etc.

GynaikaEimai

Γυναίκα.... Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σ' ένα έρμο 24ωρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

Matobookalo

Ποτέ δεν είναι αργά να διαβάσεις ένα βιβλίο

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Το (παλιό) παλτό!

Φορεμένο, έμπειρο, συναρπαστικό!

worldtraveller70

ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΣ ii

Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις... Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους... πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια...Είναι λέξεις φυγόκεντρες...

Blueberry Mints

Discover the good things in life

SideliK_2

Άρθρα, δοκίμια, σκέψεις και παραληρήματα!

fstat.net

Not a system call. Just a blog

σακιδιο

Just another WordPress.com weblog

Φεύγουμε;

Είμαι απαισιόδοξος λόγω ευφυΐας και αισιόδοξος λόγω θέλησης. Antonio Gramsci

Αρέσει σε %d bloggers: