Φθινοπωρινή ισημερία

lightdark

Δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω. Αφορμή το πρόσφατο θλιβερό συμβάν. Πολλά ειπώθηκαν, πολλά γράφτηκαν, πολλά περνούν από το μυαλό μας. Σε μια συζήτηση με φίλους καταλήξαμε ότι όταν επενδύουμε μόνο στην υλική ανάπτυξη και αγνοούμε παντελώς την κοινωνική, μοιραίο η ζυγαριά να γέρνει μονόπλευρα, ενώ σε βάθος χρόνου αυτό οδηγεί στην πλήρη ανατροπή της όποιας ισορροπίας.

Βέβαια, όση ευθύνη κι αν φέρει για αυτό ένα κράτος, το οποίο δεν μεριμνά διόλου για τη διατήρηση (δεν μιλάω καν για ανάπτυξη) της κοινωνικής ευαισθησίας κι ευθύνης, ας μην γελιόμαστε: το συντριπτικό ποσοστό της ευθύνης το φέρουμε εμείς. Πώς επιτρέπω στον εαυτό μου να σκέφτεται με συγκεκριμένο τρόπο, να ανέχεται συγκεκριμένες συμπεριφορές κι ενέργειες και σε επόμενο στάδιο να τις υιοθετεί και να τις εφαρμόζει κι ο ίδιος; Πώς επιτρέπω την κάθοδο που οδηγεί στη βέβαιη τελική πτώση; Πώς επιτρέπω τη γαλούχηση των παιδιών μου σε ένα τέτοιο περιβάλλον; Αλήθεια, έχω σκεφτεί πού οδηγεί αυτό;

Γίναμε τόσο εξαρτημένοι από τα υλικά αγαθά, ώστε η στέρησή τους μας έχει κάνει να στρεφόμαστε ο ένας εναντίον του άλλου; ΝΑΙ. Η μακροχρόνια επανάπαυσή μας λόγω της κίβδηλης ασφάλειας που μας πρόσφερε η ευημερία μάς έκανε να αδυνατούμε τώρα στην κρίση να βρίσκουμε ορθές λύσεις στα προβλήματά μας; ΝΑΙ. Έχουμε πέσει στην παγίδα του να είμαστε υποχείρια νοοτροπιών και τάσεων ακόμα και τη στιγμή που νομίζουμε ότι αντιδρούμε σε μια άσχημη, άδικη κατάσταση; ΝΑΙ. Εθελοτυφλούμε και βλέπουμε το δέντρο κι όχι το δάσος; ΝΑΙ. Η κρίση μάς έχει οδηγήσει στην αποξένωση όχι μόνο από τους άλλους, αλλά και από τον ίδιο μας τον εαυτό; ΝΑΙ. Τα πράγματα έχουν πάρει πολύ επικίνδυνη τροπή; ΝΑΙ. (Το «Ναι σε όλα» που κοροϊδεύουμε…)

Σήμερα που το φως και το σκοτάδι είναι ίσα, ας αναλογιστούμε πώς θέλουμε να είναι πραγματικά η κοινωνία όπου ζούμε. Γεμάτη κοντόφθαλμους, αδίστακτους και αδιάφορους ανθρώπους; Μια ζούγκλα όπου ο θάνατός σου σημαίνει τη ζωή μου; Γιατί αν αυτό θέλουμε, τότε φαίνεται πως είμαστε σε πολύ καλό δρόμο.

Advertisements

14 σκέψεις σχετικά με το “Φθινοπωρινή ισημερία

Add yours

  1. Είμαστε ή όχι Κατερίνα μου, αυτή η κοινωνία, αυτό το κράτος, αυτός ο πλανήτης, αυτό το σύμπαν;
    Από αυτό ξεκινάμε για να καταλήξουμε πως ΝΑΙ η ευθύνη του καθενός μας χωριστά είναι τεράστια…
    Γράφεις:
    «Σε μια συζήτηση με φίλους καταλήξαμε ότι όταν επενδύουμε μόνο στην υλική ανάπτυξη και αγνοούμε παντελώς την κοινωνική, μοιραίο η ζυγαριά να γέρνει μονόπλευρα, ενώ σε βάθος χρόνου αυτό οδηγεί στην πλήρη ανατροπή της όποιας ισορροπίας».
    Μα ναι, έτσι είναι γιατί επενδύοντας μόνο στην υλική και αγνοώντας την ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ, δηλαδή πως η κοινωνία είναι άτομα με λογισμό και καρδιά, είναι επόμενο να μην υπάρχει ισορροπία!
    Η φθινοπωρινή ισημερία (ο ισομερισμός) που είναι και η σημερινή μέρα, σηματοδοτεί τα ίσα μέρη, νύχτας και μέρας, σκότους και φωτός, θετικού αρνητικού, αρσενικού θηλυκού και ο συσχετισμός με ότι συνέβηκε στο Μάτι είναι εξαιρετικός, φτάνει να κατανοηθεί σε ίσα μέρη και από την καρδιά και από την λογική μας!

    Τώρα μπορούμε να ευχηθούμε στους εαυτούς μας, επισήμως, καλό Φθινόπωρο!

    ΑΦιλάκια πάντα καρδιάς! 🙂

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Καλησπέρα, μαγισσούλα μου. Όλα ξεκινούν από εμάς και καταλήγουν σε εμάς. Αφορμή για το κείμενό μου υπήρξε το χθεσινό περιστατικό στο κέντρο της Αθήνας που είχε ως αποτέλεσμα ένας άνθρωπος να χάσει τη ζωή του. Φυσικά στα ίδια συμπέρασμα μπορούμε να καταλήξουμε δυστυχώς και απο τα γεγονότα στο Μάτι και πολύ φοβάμαι ότι έπονται κι άλλα… Δηλώνω απαισιόδοξη.

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Μόλις αυτή την στιγμή, μετά το σχόλιό μου- είδα Κατερίνα μου οτι προσδιόρισες το θλιβερό συμβάν..Εδώ στην Πάτρα είχαμε άλλο τραγικό συμβάν..’Ανοιξε η ηλικιωμένη γυναίκα- ώρα μεσημέρι την πόρτα της -( σε διαμέρισμα πολυκατοικίας στο κέντρο της πόλης) γιατί νόμιζε οτι είχε ρθεί το παιδί από το σούπερ μάρκετ με τα ψώνια- και την στραγγάλισε εκείνος που της χτύπησε την πόρτα για να της πάρει από πάνω της το δακτυλίδι που φορούσε… Σοκαριστήκαμε όλοι στην πόλη.. Ο φονιάς βρέθηκε μετά..Ήταν Ελληνας, νέος και άγνωστός της..Τι να πω…

        Αρέσει σε 2 άτομα

      2. Καμιά φορά ειλικρινά θέλω να κλείσω αυτιά και μάτια. Μα δεν είναι αυτό η λύση. Το αντίθετο. Κι όσο κι αν εστιάζω στα θετικά, κάποια στιγμή χάνεις το κουράγιο σου. Το θέμα είναι να το ξαναβρίσκεις. ☺

        Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Αγαπητή μου φίλη Κατερίνα,
    κρατώ τις ευαισθησίες σου με τρόπο γεμάτο σεβασμό. Αναδεικνύουν τις ανησυχίες σου, τον σκεπτικισμό σου και φυσικά αγκαλιάζουν κάθε προβληματισμό μας.
    Πρόσθετα θα ήθελα να πω ότι, ναι μεν υπάρχει η προσωπική ευθύνη έναντι όλων αυτών που αναφέρεις. Είναι μεγάλη. Υπάρχουμε ως άνθρωποι που στην ζυγαριά ενός Νοσοκομείου προτιμάμε ένα Εμπορικό κέντρο. Που μπροστά σε ένα ίδρυμα προτιμάμε ένα γήπεδο. Που μπροστά σε μια πολιτική δωρεάν κατοικίας προτιμάμε να βλέπουμε τις επαύλεις από τις λαμπερές συνοικίες χωρίς όμως να μπορούμε να τις πλησιάσουμε.
    Από ένα απλό αυτοκίνητο για όλους προτιμάμε την φωτεινή βιτρίνα ενός μοντέλου που δεν θα αποκτήσουμε ποτέ.
    Διαπιστώσεις ιστορικά εξακριβωμένες δυστυχώς.
    Η Αυταπάτη και η χειραγώγηση του ανθρώπου είναι μεγάλη μέθοδος και με ακριβά εργαλεία. Έτσι συμβαίνουν όσα λεπτομερώς ανέφερες.
    Έτσι αποθεώσαμε τον καταναλωτισμό που τον βλέπουμε παντού μπροστά μας.
    Μια βόλτα στο δρόμο θα σε κάνει να αντιληφθείς άπειρα πράγματα.
    Κρατώ τις σκέψεις και το κάλεσμά σου ως θετικό μήνυμα σε μια Ισημερία όπως αναφέρεις όπου μπορεί να λειτουργήσει ως πρόκληση.
    Σε καλησπερίζω.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Σ’ ευχαριστώ για το σχόλιο, Γιάννη μου. Δυστυχώς αποθεώνουμε την ύλη και πετάμε τον άνθρωπο στα σκουπίδια. Ξεχνάμε το τι είναι και μας νοιάζει το «ποιος» είναι. Αλλάζουν οι αξίες ή χάνονται εντελώς. Βία με κάθε της μορφή πια τριγύρω μας. Νισάφι!

      Μου αρέσει!

  3. Γεια σου, Κατερίνα.
    Συμφωνώ με όλα όσα γράφεις, διστάζω όμως να επαυξάνω και με τα δικά μου, γιατί κάπου νιώθω κι εγώ υπεύθυνος. Σ’ αυτή την υλικοκοινωνική «ανάπτυξη» έχω βουτήξει κι εγώ. Είμαι οι επιλογές μου και μένω σε μια απάνθρωπη τερατούπολη (και μόνο λόγω μεγέθους), συγχρωτίζομαι με ανθρώπους που δε μ’ αρέσουν, έχω εξοβελίσει πολλά φυσικά πράγματα απ» τη ζωή μου τα οποία, υποκριτικά λες, τα νοσταλγώ και τα εκθειάζω, αγοράζω περισσότερα απ’ όσα χρειάζομαι, είμαι, εν ολίγοις χωμένος και χαμένος σε μια πόλη της οποίας φρικτά βιντεάκια παρακολουθώ από τον υπολογιστή μου. Και αηδιάζω. Και καταδικάζω.
    Έχω ευθύνη ακόμα και που επιμένω να ζω εδώ, με τους πολλούς, απρόσωπα και χωρίς να στήνω ανθρώπινες σχέσεις με τους γύρω μου και φυσική σχέση με το περιβάλλον μου.
    Παρηγοριέμαι ότι αφοσιώθηκα καμιά τριανταριά χρόνια στο χτίσιμο αξιών που εξυψώνουν τον Άνθρωπο, που προσπάθησα να εμπνεύσω ανθρώπινες συνειδήσεις. Σκληρό τίμημα η φωνή του Γκάτσου «καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε ..».

    Τώρα μένουν οι μικρές οάσεις. Που δε δίνω άλλη επιλογή από το να τις ποτίζω όσο μπορώ.
    Με την έρημο, όμως, δεν ξέρω τι γίνεται.

    Ουφ, ρε παιδί μου, πολύ συννεφιασμένη ισημερία, ε;

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Βαριά η ισημερία. Όμως είναι άδικο να νιώθουμε ότι σηκώνουμε το βάρος όλου του κόσμου στους ώμους μας. Αρκεί ο καθένας να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του. Εσύ έχω αντιληφθεί ότι το κάνεις και με το παραπάνω. Και το θέμα δεν είναι να κουνάμε απλώς το δάχτυλο, αλλά να επισημαίνουμε τα κακώς κείμενα και με τον τρόπο του ο καθένας να προσπαθούμε να μην επαναλάμβανονται. Κι ούτε πρέπει να δαιμονοποιήσουμε τα υλικά αγαθά. Απλοί άνθρωποι είμαστε κι όχι ασκητές. Αλλά ας βάλουμε κι ένα όριο. Δεν είμαι ό,τι έχω, αλλά ό,τι κάνω. Τι κάνω, λοιπόν;

      Μου αρέσει!

  4. Καλησπέρα Κατερίνα μου! Ξεκίνησες τον λόγο σου με αφορμή » το πρόσφατο θλιβερό συμβάν» και ειλικρινά έψαχνα να βρω για το ποιο από όλα όσα έχουν συμβεί θλιβερά, αναφέρεσαι..Τόσες ληστείες μετά φόνου, τόσες κλοπές, τόσες απάτες και μεγάλου μάλιστα οικονομικού βεληνεκούς, τόσα βίαια εγκλήματα μικρά ή μεγάλα εναντίον της ζωής ή και της περιουσίας έχουν συμβεί πρόσφατα στον τόπο μας..Μια θλιβερή πραγματικότητα..Αυτή κυριαρχεί στα πέριξ μας ή φαίνεται να κυριαρχεί..,
    Η Στεφανία μας, θεώρησε πως αναφέρεσαι σε αυτό το γεγονός που συνέβη με την πυρκαγιά και την καταστροφή στο Μάτι .Λογικό και θάθελα να το έβλεπα έτσι. αλλά….Από την μεριά μου ,αυτή η πυρκαγιά στο Μάτι δεν την ονομάζω ούτε «θλιβερό»μα ούτε και την χαρακτηρίζω ως συμβάν. Βρίσκω ανεπαρκή την λέξη «θλιβερό» και ατελές το της πυρκαγιάς για να είναι συμβάν…Εξηγούμαι:
    Ο,τι συνέβη με την πυρκαγιά και τα άλλα εκεί μες στις λίγες ώρες τη; 23/7 ήταν μια απέραντη φρίκη, ένα ολέθριο έγκλημα σε βάρος της ζωής ανθρώπων, των ζωντανών της φύσης και μιας κοινωνίας πολιτών… Και, η φρίκη αυτή ήταν η τρομερή απόρροια βαρέων και χρονιζόντων εγκλημάτων που είχαν και συνεχίζουν να υφίστανται και να έχουν ως στυλοβάτες τους από την μια την Πολιτεία και τα Οργανά της και από την άλλη τους πολίτες της εκείνους που οι πιο πολλοί από αυτούς επί σειρά ετών παρανομούσαν και συνεχίζουν να παρανομούν μένοντας ατιμώρητοι από αυτήν στη βάση της ανοχής, των παραλείψεών της ή και της συγκάλυψής τους ακόμη, οι δε άλλοι εκ των παρανόμων του κάποτε νομιμοποιούνται ε κ των υστέρων ανά διαστήματα και αναδρομικώς με νέους σαθρούς και νόμους που τους δίνει η πολιτεία έναντι ανταλλαγμάτων που οι εκπρόσωποί της έχουν ανάγκη ….Αυτό που έγινε εκεί στο Μάτι δεν είναι ούτε πρόσφατο έγκλημα, κρατάει από παλιά, διαρκείας είναι..Η έκτασή του όμως και η βαρύτητα των συνέπειών του διευρύνθηκε από τα νέα εγκλήματα της Πολιτείας και των Οργάνων της που παραλήφθηκαν πριν έρθουν εκείνες οι ώρες και όσα συνέβησαν και εκείνες τις ώρες,τότε στο Μάτι..
    Και έπειτα, δεν είναι συμβάν αυτό γίνηκε στο Μάτι.. Συμβάν σημαίνει κάτι που έγινε και τελείωσε, κάτι που παρήλθε αμετάκλητα. Στην περίπτωση αυτή στο Μάτι, το κακό ( στα αίτιά του και στις συνέπειές του) συνεχίζει να υπάρχει και μάλιστα η πυρκαγιά, που τότε αποτέλεσε την αφορμή και όχι μόνο το αίτιο της συμφοράς για να φανεί το έγκλημα (=συνδυασμός μερικοτέρων μεταξύ τουςεμπλεκομένων εγκλημάτων), παρήγαγε από την ώρα εκείνη και μετά και άλλης μορφής συνέπειες που «τρεχουν ως σήμερα και αν δεν φαίνονται όλες τώρα, θα φανούν στο άμεσο μέλλον.
    Δεν΄μπορεί, κατά συνέπεια, όπως το βλέπω, » το πρόσφατο θλιβερό συμβάν» Κατερίνα μου, που αναφέρεσαι αόριστα, να αφορά στην πυρκαγιά στο Μάτι..
    Όσο για τα άλλα, που εύλογα αναρωτιέσαι..τι να σου πω..Όλα τους στην ασχήμια τους, διαπιστωμένα και διασταυρωμένα μάλιστα ως πραγματικότητά μας είναι.. Δεν είναι η μόνη πραγματικότητα βέβαια..Υπάρχουν και τα καλά..Αλλά, γενικά, ο κόσμος δεν αντιδρά, δεν παίρνει θέση έναντια..Ανέχεται ..Γιατί;;
    Το ψάρι, λέει, η παροιμία, βρωμάει από το κεφάλι» Όταν επί σειρά ετών, βλέπεις τα ‘άσχημα, τα φωνάζεις, διαμαρτύρεσαι για αυτά και διεκδικείς τις λύσεις και ύστερα διαπιστώνεις οτι και αυτοί που στήριξες να σε εκπροσωπήσουν στην κοινωνία σου και στην πολιτεία την ίδια για να κάνουν πραγματικότητα τα όσα έλπιζες και για αυτά που φώναζες και ποθούσες, ερχόμενοι στην εξουσία, τα πετάνε και αυτοί στα σκουπίδια και κάνουν άλλα και χειρότερα χώνοντάς σε παρακάτω από κεί που ήσουν,, Τι να πεις;;
    Αφού οι της Πολιτείας με τις πράξεις τους ή και τους άδικους τους νόμους τους, σε έχουν ντύσει στον φόβο για το ακόμη χειρότερο;
    Η ευθύνη μας η κύρια, πέραν εκείνης της του πολίτη με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, ήταν και είναι στην παιδεία. Συμφωνώ μαζί σου και με την Στεφανία και τα άλλα παιδιά..Και αν η Παιδεία, η καλλιέργεια του νου και της συμπεριφοράς, είναι κύρια ευθύνη ενός Κράτους που όμως δεν τηρεί ή αλλοιώνει στις αξίες της, τότε ο καθείς μα;ς ως γονιός, ως μέλος της κοινωνίας έχει την ακέραιη ευθύνη να την μεταβιβάσει στους νέους με την δικιά του στάση, λόγο και συμπεριφορά κατ’ αρχή..Οπότε, το κύριος χρέος προς τον εαυτόν μας είναι να σκεφτόμαστε πάνω σε ο,τι βλέπουμε, δεν βλέπουμε και ακούμε..Και να μην επιτρέψουμε να γίνουν τα λόγια των άλλων σκέψεις δικές μας…

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Πόσο σωστό αυτό που λες: «να μην επιτρέψουμε να γίνουν τα λόγια των άλλων σκέψεις δικές μας». Και πράξεις θα προσθέσω. Παρασυρμένη από την πρόσφατη επικαιρότητα δεν αναφέρθηκα συγκεκριμένα σε αυτό που έγινε χθες. Ίσως και συνειδητά, καθώς τα όσα γράφω, με λύπη τα διαπιστώνω σχεδόν καθημερινά πια σε όσα ακούω και βλέπω γύρω μου. Δεν θέλω να χάσω την πίστη μου στον άνθρωπο. Αλλά φαίνεται πως έχουμε να δούμε χειρότερα πριν δούμε τα καλύτερα. Καλό ξημέρωμα, Βεατρίκη μου!

      Αρέσει σε 2 άτομα

  5. Μιλάμε δηλαδή για μια εποχή όπου 4,400 δισεκατομμύρια άνθρωποι πάνω στη γη θα ζουν σε καθεστώς ειρήνης αγάπης και ευημερίας, Θα έχουν εξαλειφθεί οι ανισότητες, θα επικρατεί δικαιοσύνη και όλοι θα μπορούν σε συνθήκες δημοκρατίας να αναπτύσσουν τον εαυτό τους όπως επιθυμούν.
    Για να γίνει αυτό πραγματικότητα θα πρέπει να λοβοτομηθεί τουλάχιστον το 80% του παγκόσμιου πληθυσμού πράγμα που δεν είναι βέβαια ούτε ηθικό ούτε δίκαιο.
    Οπότε, προς το παρόν αρκεί να καλυτερεύουμε όσο μπορούμε τον εαυτό μας και το περιβάλλον μας και να ελπίζουμε πως αυτό θα κάνουν και οι διπλανοί μας.
    Καλό ξημέρωμα Κατερίνα μου
    Σε φιλώ!

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Λοβοτομές, πλύνεις εγκεφάλου και τα συναφή μακριά από μας. Και ναι, ας ελπίσουμε πως θα πασχίζουν για βελτίωση κι οι διπλανοί μας! Τα σέβη μου και κάλιο ξημέρωμα. ☺

      Μου αρέσει!

  6. Τι θα διδάξουμε στα παιδιά μας έχει σημασία Κατερίνα μου. Γιατί η νέα γενιά είναι που μπορεί να κάνει τη διαφορά. Εμείς έχουμε τόσο διαβρωθεί που όσο και να προσπαθούμε καρικατούρες δίκαιου πολίτη θα γίνουμε. Δεν ξέρω αν η κοινωνία μας είναι χειρότερη από παλαιότερες. Ξέρω όμως ότι όλα τα μαθαίνουμε γιατί υπάρχουν τα μέσα να τρέχουν οι ειδήσεις παντού. Ο άνθρωπος πάντα ήταν ένα θηρίο που το πολιτισμένο περιβάλλον τον έκανε »ήμερο» ζώο. Αλλά όταν ο πολτιισμός πάει διακοπές τότε το θηρίο λίγο θέλει να βγει προς τα έξω με τις γνωστές συνέπειες. Βία και άνθρωπος είναι αλληλένδετοι. Γι αυτό το τι θα διδάξουμε στα παιδιά μας έχει σημασία. Όμως όπως βλέπεις το μπουλιγνκ ακόμη και μεταξύ των παιδιών καλά κραττεί!! Δεν είμαι αισιόδοξη για το μέλλον…
    Σε φιλώ και εύχομαι μια καλή εβδομάδα κόντρα σε όλα

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Χρήστος Κουλαξίζης

Διαδικτυακές Σημειώσεις

The Storyteller

“Inside each of us is a natural-born storyteller, waiting to be released.” (Robin Moore)

Hippy Foodie

Ημερολόγια Διατροφικής Επανάστασης

GammaVita

περιπλανήσεις του μυαλού... με χαρτί και με μολύβι

makestorytelling.com

Αυτοτελείς Ιστορίες που μοιάζουν σαν να είναι βγαλμένες από Μυθιστόρημα. Εδώ θα βρεις όλα τα Πρόσωπα της Διπλανής Πόρτας. Πρωταγωνιστές που ίσως σου θυμίσουν κάτι... Αν είσαι παιδί, έφηβος ή ενήλικας τότε είσαι στις σωστές ιστορίες για εσένα & είναι πάντοτε έτοιμες να τις ανακαλύψεις... Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αφεθείς...

Myyst's Blog

λέξεις

A Court of Boooks

💗by Stella and Ioanna💗

Kone, Krusos, Kronos

A personal forum to express ideas, experiences, stories, etc.

GynaikaEimai

Γυναίκα.... Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σ' ένα έρμο 24ωρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

Matobookalo

Ποτέ δεν είναι αργά να διαβάσεις ένα βιβλίο

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Το (παλιό) παλτό!

Φορεμένο, έμπειρο, συναρπαστικό!

worldtraveller70

ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΣ ii

Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις... Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους... πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια...Είναι λέξεις φυγόκεντρες...

Blueberry Mints

Discover the good things in life

SideliK_2

Άρθρα, δοκίμια, σκέψεις και παραληρήματα!

fstat

musings of an Automattician

σακιδιο

Just another WordPress.com weblog

Αρέσει σε %d bloggers: