Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι – Μάνος Χατζιδάκις

Hatzidakis

Τον Φεβρουάριο του 1993, λίγους μήνες πριν από το θάνατό του, ο Χατζιδάκις δημοσίευσε στην Ελευθεροτυπία ένα προφητικό κείμενο με τίτλο «Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι»:

«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.»

Advertisements

19 σκέψεις σχετικά με το “Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι – Μάνος Χατζιδάκις

Add yours

  1. Καλημέρα Κατερίνα μου!! Τι θαυμάσια η αναφορά σου στον Χατζιδάκι με την παράθεση του λόγου του!.Εκπληκτική προσωπικότητα και βαθειά καλλιεργημένος άνθρωπος. Είχα την τύχη να τον απολαύσω σε συζητήσεις του και τον θαύμαζα. Τον χαιρόμουνα!! Και όσα υποστηρίζει με τον υπέροχο τρόπο του, αλήθειες λέει. Παρεμπιπτόντως, όντως υπήρχε επί μακρό χρονικό διάστημα πολιτικό γραφείο της Χρυσής Αυγής δίπλα στο αστυνομικό τμήμα και στην Κεντρική Λεωφόρο Πατρών.

    Αρέσει σε 3 άτομα

    1. Πόσο τυχερή είσαι που μπόρεσες να τον απολαύσεις!
      Είναι συγκλονιστικός ο λόγος του, η διαύγεια της σκέψης του, η απόλυτη σαφήνειά του. Αλήθειες λέει, ναι, κι αυτό δυστυχώς αποδεικνύεται περίτρανα στις μέρες μας.
      Τα φιλιά μου, Βεατρίκη μου!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Με αγχώνει και με στεναχωρεί, που τα λόγια αυτά θα μπορούσαν να έχουν γραφτεί σήμερα κι όμως γράφτηκαν το 1993. Είναι σαν ο κόσμος να μη πήγε μπροστά, απλά πιο κάτω.
    Η απάντηση σε όλα είναι η παιδεία: σε πιο συγκροτημένους ανθρώπους που θα συνθέτουν μια πιο ώριμη κοινωνία και σε έναν πιο ειρηνικό και ολοκληρωμένο κόσμο.
    Όπως σωστά αναφέρεται όμως και στο κείμενο, η παιδεία δε συμφέρει. Αυτά που θα αποδώσει η παιδεία, δεν ευνοούν τη χειραγώγηση και αν δεν υπάρχει χειραγώγηση, η δύναμη θα μοιραστεί κι αυτό δε μπορεί να συμβεί.
    Όλα όσα ζούμε, σε όλα τα επίπεδα, είναι γιατί βαριόμαστε να σκεφτούμε. Όταν αρχίσουμε να τα βρίσκουμε με τον εαυτό μας, να αναζητούμε τη γνώση αναπτύσσοντας έτσι τη κριτική μας σκέψη, να σεβόμαστε το συνάνθρωπο και το κόσμο, κάτι θα αλλάξει μέσα μας.
    Έχω καταλήξει πως η μεγαλύτερη επανάσταση σήμερα είναι να είσαι σωστός άνθρωπος!
    Καλημέρα Κατερινάκι μου. Σε ευχαριστούμε για τις όμορφες συζητήσεις που ανοίγεις και τη τροφή για σκέψη ❤

    Αρέσει σε 3 άτομα

    1. Πολύ σωστά το λες, Μαρίνα! «Η μεγαλύτερη επανάσταση σήμερα είναι να είσαι σωστός άνθρωπος.» Μην σου πω ότι και το «σωστός» περιττεύει…
      Σκέψου ότι το ’93 που δημοσίευσε το κείμενο ήμουν πρωτοετής φοιτήτρια και ντρέπομαι να πω ότι το ανακάλυψα μετά το θάνατό του. Τέτοια ήταν η τάση στη νεολαία, πιο… «ανάλαφρη». Και ιδού! «Εσείς κι εμείς.»
      Καλό Σαββατόβραδο! ❤

      Μου αρέσει!

  3. Τον ολοκληρωτισμό, με την όποια του μορφή, τον τον βιώνουν περισσότερο τα αγόρια. Είναι μια ιδιότυπη λογική που μας έρχεται από πολύ παλιά και έχει να κάνει με την προετοιμασία του αγοριού για στρατιώτη – προστάτη της στενής μας κοινωνίας. Το αγόρι πρέπει να μάθει να υπακούει σε διαταγές που μπορούν να σημάνουν την απώλεια της ζωής του ή ενδεχομένως της ζωής κάποιου άλλου ανθρώπου. Οι κοινωνίες μπορεί να άλλαξαν τα μέσα καταστροφής έκαναν τους στρατούς να φαντάζουν παρωχημένη υπόθεση αλλά οι εντυπώσεις είναι ισχυρά θεμελιωμένες από την πολύχρονη εφαρμογή τους. Έτσι το πρώτο σπέρμα του ολοκληρωτισμού το βάζουμε μόνοι μας μέσα στην λογική των παιδιών με κλασικές εκφράσεις του τύπου «τ’ αγόρια δεν κλαίνε» «ε, πως κάνεις έτσι, λίγο αιματάκι είναι, πως θα πας φαντάρος;» Το αγόρι γίνεται σκληρό με τον εαυτό του και βορά στον ένστολο φασίστα. Απ’ την άλλη μεριά γίνεται απαξιωτικός προς το κορίτσι που «το βλαμμένο παίζει με κούκλες» Ναι, εμείς βάζουμε τον φασισμό στα σπίτια μας, στην καθημερινότητά μας και εμείς ήμαστε εκείνοι που τον διαιωνίζουμε. Ίσως τα περισσότερα βλαμμένα που κάνουν τις βρωμοδουλειές της χρυσής αυγής να είναι παιδιά – απότοκα αυτών των λογικών ή της κλισέ σκεπτικής. Ίσως επειδή κανένας δεν έχει κάτσει να συλλογιστεί: Γιατί πολεμούν όλοι αυτοί που πολεμούν; Τελικά ποιοι είναι αυτοί που καρπώνονται το προϊόν της ενδεχόμενης νίκης; Βελτίωσε την ζωή κανενός ένας πόλεμος. Και το σημαντικότερο, ποιοι βγήκαν κερδισμένοι;! Απλές ερωτησούλες με όλα τα ιστορικά συμπεράσματα μπροστά μας. Απλά πρέπει να τα δούμε!

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Την ανελευθερία τη βιώνουν και τα δύο φύλα αιώνες τώρα, εγκλωβισμένα σε στερεότυπα και επιβολές με σκοπό τον έλεγχο. Έλλειψη ουσιαστικής παιδείας, κι αξιωματική αποδοχή κακώς κειμένων για αιώνες.
      «Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. »

      Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Κατερίνα μου,
    βαρυσήμαντη η τοποθέτηση του μεγάλου Μάνου, ενός στοχαστή της ελευθερίας και των κοινωνικών ευαισθησιών.
    Πολύ καλά έκανες και το ανέσυρες εδώ, που είναι και επίκαιρη η κουβέντα για τον Φασισμό.
    Χωρίς να θέλω να αντικρούσω τον Μάνο, θα έλεγα ότι η προσέγγισή του στον φασισμό είναι «ευνουχισμένη» ως προς το πολιτικο-οικονομικό κριτήριο.
    Μιλάει ότι ο Φασισμός δεν είναι ιδεολογία και ότι αποτελεί ένα τέρας.
    Μεταφυσική θα την χαρακτήριζα αυτήν την προσέγγιση.
    Ο Φασισμός είναι ξεκάθαρη ιδεολογία, έχει σαφέστατες πηγές δημιουργίας και αιτίας παρεκτροπής.
    Δεν έρχεται «εξ ουρανού» από …»παράφρονες».
    Είναι δημιουργία της Αστικής τάξης σε ένα αυστηρά καθορισμένο καπιταλιστικό μοντέλο, που όταν εξαντλήσει τα όριά του στην οικονομική και πολιτική του λειτουργία, θα πέσει στον φασισμό.
    Ιστορικά έτσι έγινε πάντα και έτσι γίνεται και τώρα.
    Όταν ο ανταγωνισμός, τα περιθώρια κέρδους, το μοίρασμα αγορών, η παρακμή και η σαπίλα της καπιταλιστικής παραγωγής, που δεν παράγει πλέον αλλά παρασιτεί, δεν μπορεί να δώσει κάτι άλλο τότε θα πάει στον φασισμό.
    Και ο Μάνος κάνει επίσης ένα στρατηγικό λάθος να αιωρείται ανάμεσα στον ιδεολογικό φασισμό και στον «ολοκληρωτισμό» όπως τον αναφέρει.
    Μάλιστα ανακατεύει Μεταξά-Χίτλερ-Στάλιν σε μια δίνη που και επικίνδυνη είναι και αποπροσανατολίζει.
    Το ποιος κατ’ ουσίαν μπήκε μπροστά στον μεγάλο αντιφασιστικό αγώνα 1940-4, ποιος ηγήθηκε εκεί και ποιος μετά «έστριψε» στη γωνία, το βιώσαμε σαφέστατα μετά το 1944 στην πατρίδα μας.
    Όλα αυτά δεν έρχονται φυσικά να «μικρύνουν» τον Μάνο και την προσφορά του έτσι ;
    έρχονται απλά να βάλουν την κουβέντα περί φασισμού στα αληθινά της πολιτικο-οικονομικά πλαίσια.
    Χαίρομαι που τα «ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ» σου Κατερίνα μου αποτελούν μια γόνιμη κοιτίδα τόσο υψηλού προβληματισμού.
    Τις καλησπέρες μου.

    Μου αρέσει!

    1. Παροτι συμφωνω με την πολιτικοοικονομική σου προσέγγιση ο Μανος αναφερεται σε ενα υπαρκτο προβλημα. Ο Σταλιν δεν ηταν Χιτλερ ομως το καθεστως του ηταν ολοκληρωτικο. Οι υπερσυγκεντρωτικες δομες λειτουργουν σαν προσφορο εδαφος για καθε λογης αντιδραστικα στοιχεια. Υπαρχει ενα βιβλιο που γραφτηκε το 1973 (ναι φυσικα και δεν ζουσε ο Σταλιν τοτε) το οποιο λεγεται αντικομμουνισμος σε Ανατολη και Δυση. Περιγραφει αναλυτικα πως και στην ΕΣΣΔ υπηρχε αντισημιτικη προπαγανδα στην εκπαιδευση ή στη λογοτεχνια. Οτι δηλαδη χρησιμοποιήθηκε ο μηχανισμος για προπαγανδα σιγουρα οχι κομμουνιστικη.
      Ενα τελευταιο ειναι οτι οπως πολυ σωστα αναφερει ο Μανος ο φασισμος στηριζεται στο ενστικτο οχι στην λογικη. Η λογικη και ο διαλογος προϋποθετουν ελευθερα ατομα και πολιτες.

      Αρέσει σε 2 άτομα

      1. Επεκτείνοντας τις παρατηρήσεις σου να πω ότι η έννοια του «ολοκληρωτισμού» είναι αφυδατωμένη αν αποκοπεί από το ζήτημα της ιδιοκτησίας.
        Για παράδειγμα οι αστικές δημοκρατίες, κοινοβουλευτικού τύπου αυτοπροσδιορίζονται ως «ελεύθερες» σε αντιδιαστολή με την δικτατορία του προλεταριάτου (σαν όρος). Εκ των πραγμάτων αντιλαμβανόμαστε ότι ουδεμία σχέση έχουν οι αστικες «εκλογές» με την έννοια της πραγματικής ελευθερίας.
        Με λίγα λόγια οι έννοιες είναι σχετικές και αν δεν συνδεθούν με το ζήτημα της ιδιοκτησίας και της ταξικής συγκρότησης παραμένουν να αιωρούνται.
        Την καλησπέρα μου για όμορφο Σ/Κ.

        Μου αρέσει!

      2. Έχουμε επινοήσει πολλές λέξεις για να περιγράψουμε ιδεολογίες και πολιτικές. Ωστόσο κανείς δεν μπορεί να με πείσει πως τα πράγματα μπορούν να είναι απόλυτα. Ίσως και να είναι μεταφυσική η προσέγγιση του Χατζιδάκι. Αλλά για μένα ο άνθρωπος δυστυχώς μολύνει και την πιο «αγνή» (γελάστε ελεύθερα) ιδεολογία. Η εξουσία, η διαφθορά που φέρνει, η εκμετάλλευση, όλα αυτά οδηγούν σε απώλεια της ατομικής ελευθερίας. Κι αυτό η ιστορία δυστυχώς έχει δείξει ότι μπορεί να γίνει από όλες τις πλευρές. Άρα αν δεν οπλιστεί καθένας από μας με πνευματικά εφόδια, μηδέν εις το πηλίκον. Τουλάχιστον αν θυμηθούμε τι σημαίνει να είμαστε άνθρωποι και να πάψουμε να βγάζουμε ο ένας το μάτι του άλλου, θα είναι μια εξαιρετικά καλή αρχή.
        Σας ευχαριστώ για τα τόσο εποικοδομητικά σας σχόλια! Με κάνετε τόσο χαρούμενη! 🙂

        Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Ωραίο κείμενο, Κατερίνα, και, ευτυχώς, γνωστό. Αλλά και πέρα από το συγκεκριμένο κείμενο, δες τον άνθρωπο από τον οποίο προέρχεται. Πόσος αέρας ελευθερίας στη σκέψη του; «Μαζεμένος» πολιτικά ο Χατζιδάκις, σε εποχές δύσκολες για τέτοια στάση και τέτοιες επιλογές. Σε χώρους αστικούς, πολλές φορές, αλλά, από την άλλη, πόσο ασυμβίβαστος, πόσο καινοτόμος, πόσο ριζοσπάστης, πόσο δηκτικός και πηγαίος υπερασπιστής δικαιωμάτων.. Πόσο επαναστατικός, εντέλει, μέσα από τη δουλειά του και το έργο του (λέγοντας «δουλειά», εννοώ και το Γ΄πρόγραμμα)
    Πόσο λείπει η φωνή του, η στάση του, η περηφάνια του σήμερα.

    Πολλά φιλιά.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καλησπέρα, Διονύση μου. Νομίζω ότι προσπάθησε να «αξιοποιήσει» τη θέση του όσο καλύτερα μπορούσε, για να προσφέρει κι άλλα πράγματα πέρα από τις υπέροχες μουσικές του.
      Καλό σου βράδυ και πολλά φιλιά στον κύριο Λι! 🙂

      Μου αρέσει!

  6. Σαν να τα είπε για το Τώρα μας. Προφητικά τα λόγια του και ταρακουνούν όλους εμάς που είμαστε ανεκτικοί παρατηρητές σε ό,τι συμβαίνει. Ο κόσμος ήταν, είναι και θα είναι τρομαχτικός στις πεποιθήσεις του και τις ακραίες θέσεις του. Πάντα υπήρχαν λόγοι να ξεμυτίσει ο φασισμός και να ανδρωθεί σε συνθήκες σαν αυτές που ζούμε. Αληθινός πέρα ως πέρα σε ό,τι λέει και ώρα προβληματισμού σίγουρα
    Καλό Σ/Κο Κατερίνα μου

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Διάβασα το «ανεκτικοί παρατηρητές» σου ενοχικά, Άννα μου.
      Άραγε αρκεί πια να αναγνωρίζουμε τα κακώς κείμενα και να μην τα αναπαράγουμε; Κάποια στιγμή μάλλον πρέπει να προχωρήσουμε ένα βήμα πιο πέρα…
      Τα φιλιά μου! 🙂

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

The Storyteller

“Inside each of us is a natural-born storyteller, waiting to be released.” (Robin Moore)

GammaVita

περιπλανήσεις του μυαλού... με χαρτί και με μολύβι

makestorytelling.com

Αυτοτελείς Ιστορίες που μοιάζουν σαν να είναι βγαλμένες από Μυθιστόρημα. Εδώ θα βρεις όλα τα Πρόσωπα της Διπλανής Πόρτας. Πρωταγωνιστές που ίσως σου θυμίσουν κάτι... Αν είσαι παιδί, έφηβος ή ενήλικας τότε είσαι στις σωστές ιστορίες για εσένα & είναι πάντοτε έτοιμες να τις ανακαλύψεις... Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αφεθείς... Επίσης, μπορείς να έρθεις μαζί μου στο ταξίδι με τις χρήσιμες πληροφορίες που έχω συλλέξει σχετικά με τη συγγραφή...

Myyst's Blog

λέξεις

A Court of Boooks

💗by Stella and Ioanna💗

Kone, Krusos, Kronos

A personal forum to express ideas, experiences, stories, etc.

GynaikaEimai

Γυναίκα.... Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σ' ένα έρμο 24ωρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

Matobookalo

Ποτέ δεν είναι αργά να διαβάσεις ένα βιβλίο

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Το (παλιό) παλτό!

Φορεμένο, έμπειρο, συναρπαστικό!

worldtraveller70

ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΣ ii

Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις... Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους... πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια...Είναι λέξεις φυγόκεντρες...

Blueberry Mints

Discover the good things in life

SideliK_2

Άρθρα, δοκίμια, σκέψεις και παραληρήματα!

fstat.net

Not a system call. Just a blog

σακιδιο

Just another WordPress.com weblog

Φεύγουμε;

Είμαι απαισιόδοξος λόγω ευφυΐας και αισιόδοξος λόγω θέλησης. Antonio Gramsci

Αρέσει σε %d bloggers: