Συγκρούσεις

The Big Wave by Katsushika Hokusai
The Big Wave by Katsushika Hokusai

Συγκρούσεις. Διαρκείς συγκρούσεις. Μέσα μας, έξω μας, μικρές ή μεγάλες… Για καθετί νέο που ανακαλύπτουμε, καθετί που αλλάζει, καθετί που μας κλονίζει.

Θα ‘λεγε κανείς ότι η πορεία του ανθρώπου είναι μια κατάσταση μόνιμων συγκρούσεων. Γεννιόμαστε σ’ ένα περιβάλλον που μας μαθαίνει πράγματα, τα οποία τα δεχόμαστε αξιωματικά. Κι αργότερα, σταδιακά, γίνεται η μεγάλη ανατροπή. Μεγαλώνοντας κι αποκτώντας τις δικές μας εμπειρίες διαμορφώνεται η αντίληψή μας για τα πάντα κι αρχίζουμε ν’ αμφισβητούμε αυτά που μάθαμε, αυτά που ξέρουμε. Καταλήγουμε σε δικά μας συμπεράσματα, τα οποία δεν συμφωνούν πάντα με όσα ακολουθούσαμε ως τώρα.

Αναζητούμε, παρατηρούμε, διαβάζουμε, αναλύουμε. Προχωράμε ένα βήμα μπροστά (καμιά φορά και πίσω) και ανατρέπουμε, καταργούμε κι αντικαθιστούμε πεποιθήσεις, όρους και κανόνες. Κι αυτό δεν γίνεται αναίμακτα.Είναι δύσκολο να καταλήξουμε στο ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως τα νομίζαμε. Είναι όμως εξίσου δύσκολο να καταλήξουμε ότι τελικά είναι όπως τα ξέραμε, γιατί μετά την αμφισβήτηση, δεν θα τα βλέπουμε ποτέ πια με τον ίδιο τρόπο. Γίνεται πάλη μέσα μας. Υπέρ – κατά, επιχειρήματα, εκλογικεύσεις, ναι μεν – αλλά, αμφισβητήσεις, αμφιβολίες, αγώνας για να καταλήξουμε κάπου.

Κι ίσως η φύση μας το κάνει πιο δύσκολο. Είμαστε πολύπλοκα όντα. Δεν είμαστε ή το ένα ή το άλλο. Εμπεριέχουμε και το ένα και το άλλο, π.χ. και το «καλό» και το «κακό». Μοιραία ο προβληματισμός γίνεται ακόμα πιο έντονος μέχρι να κατασταλλάξουμε. Συχνά γινόμαστε ακροβάτες, κι αυτό είναι τόσο συναρπαστικό όσο κι επικίνδυνο, αν χαθεί η ισορροπία.

Είναι πολύ δύσκολη αυτή η σύγκρουση με τον εαυτό μας και τους άλλους, το να αλλάξουμε ιδανικά, να αγνοήσουμε αρχές. Όμως στην εξέλιξη της ζωής μας αυτό κάνουμε. Και κάπως έτσι, φαντάζομαι, προκύπτει και το χάσμα των γενεών. Είναι άκρως επαναστατική πράξη. Ειδικά όπως έχει διαμορφωθεί η σύγχρονη κοινωνία – ίσως πιο σωστά, όπως την έχουμε διαμορφώσει- δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο της νέας γενιάς. Οι άνθρωποι από 30-50 θα έλεγα πια βλέπουν τα πάντα να ανατρέπονται γύρω τους κι αυτό προκαλεί σύγκρουση με όσα γνώριζαν, σύγκρουση και με τον ίδιο τους τον εαυτό για να μπορέσουν ν΄αντιμετωπίσουν όσα συμβαίνουν.

Αναρωτιέμαι αν αυτή είναι η μοίρα του ανθρώπου. Αεικίνητη σκέψη, εξέλιξη, σύγκρουση, και ξανά και ξανά. Κι όλα αυτά για ν’ απαντήσουμε στα αιώνια υπαρξιακά μας ερωτήματα. Όλα αυτά για ν’ ανακαλύψουμε την ταυτότητά μας και το νόημα της ζωής. Καμιά φορά σκέφτομαι πως όσο προχωράμε με τη σκέψη για να τα βρούμε όλα αυτά, τόσο απομακρυνόμαστε, χάνοντας το δρόμο. Ίσως κάποιος λόγος να υπάρχει και γι’ αυτό. Το «ταξίδι» του Καβάφη…

Κι αφού μάλλον καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες, μήπως θα ήταν καλή ιδέα να μην τις αντιμετωπίζουμε με φόβο και πανικό, αλλά με θάρρος και ψυχραιμία; Μήπως πρέπει να επιδιώξουμε να βρούμε έναν τρόπο (ο καθένας το δικό του) να τις βλέπουμε ως σκαλοπάτια κι όχι ως εμπόδια στο δρόμο μας προς την αυτοπραγμάτωση;

Advertisements

8 σκέψεις σχετικά με το “Συγκρούσεις

Add yours

  1. Κατερίνα μου τι ωραίοι προβληματισμοί; Ομολογώ πως με έβαλες και εμένα σε σκέψεις. Για εμένα οι συγκρούσεις με το γνώριμο και το ασφαλές, είναι ο μόνος τρόπος να πάμε παρακάτω, να ανακαλύψουμε όρια, να ερευνήσουμε πτυχές του εαυτού μας.
    Με ενοχλεί λίγο που τελευταία βλέπω στο κόσμο, πιο πολύ συμβιβασμό από ότι συγκρούσεις (συγκρούσεις με τη θετική έννοια), αλλά ίσως είναι μία φάση και περάσει!
    Εύγε και πάλι για τους προβληματισμούς σου. Είναι πολύ ωραίο να επισκεπτόμαστε φιλικά blogs και να μας «κερνάνε» τροφή για σκέψη!💖
    Σε φιλώ!😘

    Μου αρέσει!

  2. Θα προσθέσω τη γαλλική παροιμία που λέει: δεν μπορείς να φτιάξεις ομελέτα, χωρίς να σπάσεις αυγά. 🙂 Συνήθως -αν όχι πάντα- χρειάζεται να περάσουμε διά πυρός και σιδήρου για να εξελιχθούμε.
    Χαίρομαι πολύ για το σχόλιό σου και για την επικοινωνία σε αυτή τη γειτονιά των μπλογκ. Σ’ ευχαριστώ για τη στήριξη και σου εύχομαι καλή συνέχεια! :*
    Υ.Γ. Παρασκευή αύριο, ε; 😉

    Μου αρέσει!

  3. Είναι όλα αυτά μαζί και πάνω απ’ όλα η προσπάθεια του ανθρώπου που απελευθερώνεται σιγά, σιγά από αιώνων δεσμά. Ωστόσο πρέπει να προχωρήσουμε πολύ μπροστά στην γνώση και την πειραματική απόδειξη και να σκάψουμε πολύ βαθιά στην σκέψη για να έχουμε το κουράγιο να απορρίψουμε τις μέχρι τώρα δοξασίες που περιόριζαν τον άνθρωπο κάνοντας την ζωή του μια κόλαση απαγορεύσεων με μόνο στόχο κάποιοι μηχανισμοί εξουσίας να ελέγχουν τις κοινωνίες. Εκεί θα βρούμε και το κουράγιο να γυρίσουμε πίσω στην αυγή του είδους μας για να παρατηρήσουμε και να καταλάβουμε τι ορίζει η φύση για μας και πόσο έχουμε ξεφύγει. Διαδικασία αναπόφευκτη αν θέλουμε, κάποια στιγμή, να ζήσουμε με αρμονία στο περιβάλλον μας.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Κατά τη γνώμη μου οι συγκρούσεις αυτές, αν τελικά καταφέρεις να τις αντιμετωπίσεις με ψυχραιμία, αποκτούν μια ολότελα γοητευτική νότα. Είναι σαν ένας ατέλειωτος χορός με τον ίδιο μας τον εαυτό, το μόνο πρόβλημα, είναι να μάθουμε τα βήματα!

    Σίγουρα τροφή για σκέψη, χάρηκα που στάθηκες στο δρόμο μου!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Ο πατέρας μου, έλεγε ένα γαλλικό ρητό: «Αν οι νέοι ήξεραν (είχαν τη γνώση) και αν οι ηλικιωμένοι μπορούσαν» (είχαν τη σωματική αντοχή)! 😛
    Όταν είμαστε νέοι πέφτουμε, ξανασηκωνόμαστε για να ξαναπέσουμε και καλά κάνουμε, γιατί μόνο έτσι (φαίνεται) πως κανείς μαθαίνει! Προσωπικά δεν βρίσκω πια τόσο μεγάλο χάσμα ψυχολογικά ανάμεσα στις γενιές και συχνά ανατρέχω σ’ αυτά που μας έλεγαν οι παππούδες μας! 😉
    Η ανθρωπότητα υποφέρει, πρώτα γιατί χάθηκαν οι αξίες και το κυριότερο, αυτοί που διοικούν τον πλανήτη, «φροντίζουν» περίτεχνα να κρατούν τον κόσμο φοβισμένο και υποταγμένο στο χρήμα! 😦
    Ποιος παίζει αυτό το παιχνίδι; 😉
    Αν κανείς έχει επίγνωση της γενικευμένης κατάστασης, λέει ΟΧΙ, ενημερώνεται και παύει να φοβάται!
    Μπράβο Κατερίνα, που βάζεις στο τραπέζι παρόμοια θέματα, έτσι δικαιώνεται το blogging! 😛

    Πολλά πολλά ΑΦιλάκια σου στέλνω! 🙂

    Μου αρέσει!

    1. Η ομορφιά του blogging είναι όταν δεν είναι μονόλογος. Και χαίρομαι πάρα πολύ, όταν διαβάζω σχόλια που φτιάχνουν ένα διάλογο ουσίας.
      ΑΦιλάκια κι από μένα, Στεφανία μου! 🙂

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

The Storyteller

“Inside each of us is a natural-born storyteller, waiting to be released.” (Robin Moore)

GammaVita

περιπλανήσεις του μυαλού... με χαρτί και με μολύβι

makestorytelling.com

Αυτοτελείς Ιστορίες που μοιάζουν σαν να είναι βγαλμένες από Μυθιστόρημα. Εδώ θα βρεις όλα τα Πρόσωπα της Διπλανής Πόρτας. Πρωταγωνιστές που ίσως σου θυμίσουν κάτι... Αν είσαι παιδί, έφηβος ή ενήλικας τότε είσαι στις σωστές ιστορίες για εσένα & είναι πάντοτε έτοιμες να τις ανακαλύψεις... Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αφεθείς... Επίσης, μπορείς να έρθεις μαζί μου στο ταξίδι με τις χρήσιμες πληροφορίες που έχω συλλέξει σχετικά με τη συγγραφή...

Myyst's Blog

λέξεις

A Court of Boooks

💗by Stella and Ioanna💗

Kone, Krusos, Kronos

A personal forum to express ideas, experiences, stories, etc.

GynaikaEimai

Γυναίκα.... Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σ' ένα έρμο 24ωρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

Matobookalo

Ποτέ δεν είναι αργά να διαβάσεις ένα βιβλίο

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Το (παλιό) παλτό!

Φορεμένο, έμπειρο, συναρπαστικό!

worldtraveller70

ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΣ ii

Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις... Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους... πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια...Είναι λέξεις φυγόκεντρες...

Blueberry Mints

Discover the good things in life

SideliK_2

Άρθρα, δοκίμια, σκέψεις και παραληρήματα!

fstat.net

Not a system call. Just a blog

σακιδιο

Just another WordPress.com weblog

Φεύγουμε;

Είμαι απαισιόδοξος λόγω ευφυΐας και αισιόδοξος λόγω θέλησης. Antonio Gramsci

Αρέσει σε %d bloggers: