REC, PAUSE, PLAY

REC,PAUSE,PLAY

Είναι περασμένα μεσάνυχτα. Τα φώτα είναι σβηστά και το δωμάτιό μου φωτίζεται μόνο από τις λάμπες του δρόμου και τα αυτοκίνητα που περνούν – κι ας είμαι στον 3ο. Η πόρτα του δωματίου κλειστή κι εγώ καθισμένη κατάχαμα μπροστά στη βιβλιοθήκη.

Πίσω μου τρεμοπαίζουν τα πράσινα και κόκκινα τα φωτάκια ηχογράφησης του κασετοφώνου και του ικουαλάιζερ. Στ’ αυτιά μου φοράω ακουστικά, ακούω κάποιο ερασιτεχνικό, ίσως πειρατικό, σταθμό που παίζει -τι άλλο;- ερωτικά τραγούδια. Μέσα στο κασετόφωνο 60άρες ή 90άρες BASF, Maxell, DENON, SONY ή TDK. Τα δάχτυλά μου στα κουμπιά, έτοιμα να πατήσουν το pause. Τα μάτια μου καρφωμένα στα φωτάκια για να κατεβάσω ή ν’ ανεβάσω τα μπάσα, ανάλογα το κομμάτι.

«Κάνε να μην μιλήσει ο παραγωγός και μου κόψει το τραγούδι!» Κάποιες φορές μού έκανε τη χάρη, οπότε πίεζα απλώς το pause και περίμενα να αναγγείλει το επόμενο τραγούδι. Κάποτε βιαζόταν να μιλήσει και τότε με νεύρα πατούσα stop και rewind. «Τσάμπα κόπος! Και το ήθελα αυτό το τραγούδι! Άντε πάλι από την αρχή…»

Και περνούσαν οι ώρες ακούγοντας την αγαπημένη μου μουσική και βλέποντας τις σκιές να μετακινούνται στο ταβάνι μέχρι που τέλειωνε η εκπομπή κι έκλεινε ο σταθμός ή μέχρι που αποκοιμιόμουν στο πάτωμα και ηχογραφούσα την υπόλοιπη εκπομπή ατόφια.

Άλλες φορές, όταν η ηχογράφηση δεν γινόταν από το ραδιόφωνο, έφτιαχνα συλλογές από τις αγορασμένες κασέτες και τους δίσκους που είχα. Έτσι τουλάχιστον δεν κινδύνευα να μου κόψει κανείς το τραγούδι στη μέση! Αλλά ήταν λιγότερο συναρπαστική διαδικασία.

Τις επόμενες μέρες, αφού τελείωνε η εγγραφή, έκανα τον απαραίτητο «ποιοτικό έλεγχο». Άκουγα όλη την κασέτα κι αν θεωρούσα ότι είναι εντάξει, κατέγραφα τραγούδια στο εξώφυλλο (τίτλο και καλλιτέχνη) και φυσικά έκανα και το απαραίτητο artwork! Καρδούλες, κεραυνοί και ό,τι άλλο ταίριαζε με το θέμα της κασέτας. Απαραιτήτως χρονολογία -ίσως και ημερομηνία- και καμιά φορά κάποιο μήνυμα ή σχόλιο.

Φυσικά έκανα και την απαραίτητη ταξινόμηση: ελληνικά, ξένα, μπαλάντες, χορευτικά, χαρντ, ιταλικά, λάτιν, ρετρό, λαϊκά, παραδοσιακά, κλασική μουσική. Ε, δεν ήμουν και τίποτα τυχαία. Οργανωμένα πράγματα. Ανταλλάσσαμε με τους φίλους, αντιγράφαμε ο ένας του άλλου, συμπληρώναμε ό,τι μας έλλειπε. Και γέμιζε η συλλογή. Σχεδόν 30 χρόνια μετά, έχω 2 κούτες γεμάτες κασέτες σε κάποιο υπόγειο, επειδή πεισματικά αρνούμαι να τις ξεφορτωθώ.

Το ταξίδι μου ξεκίνησε με τρανζίστορ και συνεχίζεται με mp3, YouTube, Spotify, Soundcloud και ποιος ξέρει τι ακολουθεί. Τώρα δεν κινδυνεύω πια από τον εκφωνητή, αφού μπορώ να αποθηκεύσω όποιο τραγούδι θέλω και να φτιάξω τη συλλογή μου.  Αλλά δεν έχει την ίδια γοητεία. Μου λείπει αυτή η αγωνία κι h αβεβαιότητα, αν θα το πετύχω ολόκληρο το κομμάτι, κι αν όχι, πότε θα το ξαναπαίξουν.

Όσα περιγράφω ξέρω ότι δεν ήταν μόνο δικό μου προνόμιο. Όσοι μεγάλωσαν τη δεκαετία ’80 και αρχές ’90 τα έχουν ζήσει στο πετσί τους αυτά. Τρυφερή εφηβεία, αναμνήσεις, ακούσματα. Δεν ξέρω τι με έπιασε να τα γράψω όλα αυτά. Άλλα είχα σκοπό να σας αφηγηθώ. Την επόμενη φορά. Απολαύστε ένα από τα αγαπημένα μου τότε και αναπολήστε λίγο τα χρόνια της ξενοιασιάς, τότε που η ζωή ήταν μπροστά μας, ήμασταν ατρόμητοι κι ο κόσμος μας ανήκε!

Advertisements

Μια σκέψη σχετικά μέ το “REC, PAUSE, PLAY

Add yours

  1. Παρόλο που βρίσκομαι πλέον στο τελευταίο «κύκλο» της ζωής μου, δεν σταματώ ν’ απολαμβάνω τη ζωή και καλό είναι αυτό το «τότε που» να γίνει «τώρα που», γιατί ο κόσμος πάντα θα μας ανήκει!!! 😛

    …τα χρόνια της ξενοιασιάς, τότε που η ζωή ήταν μπροστά μας, ήμασταν ατρόμητοι κι ο κόσμος μας ανήκε! 😀

    Πολλά πολλά χαμογελαστά ΑΦιλάκια σου στέλνω! ❤

    ΥΓ: το τραγούδι και δικό μου αγαπημένο!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

The Storyteller

“Inside each of us is a natural-born storyteller, waiting to be released.” (Robin Moore)

GammaVita

περιπλανήσεις του μυαλού... με χαρτί και με μολύβι

makestorytelling.com

Αυτοτελείς Ιστορίες που μοιάζουν σαν να είναι βγαλμένες από Μυθιστόρημα. Εδώ θα βρεις όλα τα Πρόσωπα της Διπλανής Πόρτας. Πρωταγωνιστές που ίσως σου θυμίσουν κάτι... Αν είσαι παιδί, έφηβος ή ενήλικας τότε είσαι στις σωστές ιστορίες για εσένα & είναι πάντοτε έτοιμες να τις ανακαλύψεις... Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αφεθείς... Επίσης, μπορείς να έρθεις μαζί μου στο ταξίδι με τις χρήσιμες πληροφορίες που έχω συλλέξει σχετικά με τη συγγραφή...

Myyst's Blog

λέξεις

A Court of Boooks

💗by Stella and Ioanna💗

Kone, Krusos, Kronos

A personal forum to express ideas, experiences, stories, etc.

GynaikaEimai

Γυναίκα.... Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σ' ένα έρμο 24ωρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

Matobookalo

Ποτέ δεν είναι αργά να διαβάσεις ένα βιβλίο

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Το (παλιό) παλτό!

Φορεμένο, έμπειρο, συναρπαστικό!

worldtraveller70

ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΣ ii

Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις... Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους... πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια...Είναι λέξεις φυγόκεντρες...

Blueberry Mints

Discover the good things in life

SideliK_2

Άρθρα, δοκίμια, σκέψεις και παραληρήματα!

fstat.net

Not a system call. Just a blog

σακιδιο

Just another WordPress.com weblog

Φεύγουμε;

Είμαι απαισιόδοξος λόγω ευφυΐας και αισιόδοξος λόγω θέλησης. Antonio Gramsci

Αρέσει σε %d bloggers: