Εμείς κι οι άλλοι

Εμείς κι οι άλλοι
Who Am I in This Crowd? by Przekop Design Co.

Θέλουμε ν’ ανήκουμε κάπου. Θέλουμε να νιώθουμε ότι είμαστε μέρος μιας ομάδας. Θα θέλαμε να είμαστε σαν κάποιους άλλους, που θαυμάζουμε. Θέλουμε να μας υπολογίζουν, να μας εγκρίνουν. Ταυτόχρονα θέλουμε και να ξεχωρίζουμε, να είμαστε διαφορετικοί, μοναδικοί. Θέλουμε κι εμάς να μας θαυμάζουν και να μας σέβονται.  Εμείς κι οι άλλοι… Τελικά τι θέλουμε;

Κάνουμε συγκρίσεις και βάσει αυτών κρίνουμε τους εαυτούς μας. Αξιολογούμε το επίπεδο της επιτυχίας μας και το ποσοστό της ευτυχίας μας, κρίνουμε ακόμα και την ίδια την αξία μας συγκρινόμενοι με τους άλλους. Οι περισσότεροι έχουμε γαλουχηθεί έτσι. Δεν βλέπουμε πόσο λανθασμένο είναι αυτό; Πώς το κάνουν οι άλλοι, πώς φέρονται οι άλλοι, τι θα πουν για μας οι άλλοι… Λες και ζούμε για τους άλλους!

Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, διαφορετικός από το συνάνθρωπο. Με άλλη ψυχοσύνθεση, άλλη συμπεριφορά, άλλα κριτήρια, άλλα όνειρα, άλλες ικανότητες, άλλα ελαττώματα. Πώς συγκρίνουμε, λοιπόν, μεταξύ τους τα ανόμοια; Η μόνη έγκυρη σύγκριση, επομένως, είναι με τον ίδιο μας τον εαυτό. Αν θέτουμε στόχους ή έχουμε όνειρα, η μόνη σύγκριση που οφείλουμε να κάνουμε είναι μ’ εμάς τους ίδιους μέσα στο χρόνο.

Πού βρίσκομαι εγώ σήμερα, σε σχέση μ’ εμένα πριν από 1, 5, 10, 20 χρόνια; Πόσο έχω προσεγγίσει αυτό που θα ήθελα να είμαι; Πόσα πράγματα έχω καταφέρει, απ’ όσα ονειρευόμουν κι επιθυμούσα; Πόσο ευτυχισμένος ή γεμάτος νιώθω σήμερα σε σχέση με τότε;

Ωστόσο δεν πρέπει να αγνοούμε ότι όλα αλλάζουν. Τόσο εμείς όσο και οι συνθήκες γύρω μας. Γι’ αυτό ας μην αδικούμε τον εαυτό μας, αν έχουν αλλάξει οι πεποιθήσεις μας, αν έχουν αλλάξει οι στόχοι και τα όνειρά μας και κατά συνέπεια σήμερα έχουμε οδηγηθεί μακριά από όσα επιθυμούσαμε χθες. Ταυτόχρονα δεν πρέπει να είμαστε και αυστηροί, εάν παρ’ όλο που οι επιθυμίες μας παραμένουν, δεν έχουμε φτάσει εκεί όπου θα θέλαμε. Πρέπει να έχουμε διάθεση για ενδοσκόπηση και να βρούμε τι έφταιξε γι’ αυτό και πώς μπορούμε -αν μπορούμε- να το διορθώσουμε ή αν θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση και ν’ αλλάξουμε ρότα.

Είναι εξίσου εις βάρος μας το να αντιπαραβάλλουμε την ύπαρξή μας με την ύπαρξη ενός άλλου, το να γινόμαστε εμμονικοί και να ματαιοπονούμε παρωπιδικά ή αντίθετα το να παραδινόμαστε στην ηττοπάθεια και την ατολμία. Είναι τόσο ανώφελο και παράλογο ν’ αναζητούμε στους άλλους τις λύσεις των προσωπικών μας γρίφων…

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “Εμείς κι οι άλλοι

Add yours

  1. Υψηλόφρων θεώρηση που λαμβάνει υπ’ όψιν τον άνθρωπο. Όμως οι άνθρωποι δεν είναι έτσι. Οι περισσότεροι θέλουν ν’ ανήκουν σε μια ομάδα που θα είναι απλά αποδεκτοί γιατί δεν συζητούν ή δεν πολυνοιάζονται για την κατεύθυνση που δείχνει το «διευθυντήριο» Θαρρώ τούτη την άποψη την υπηρετεί καλά ένα σπάραγμα από το διήγημα μου «Ο Πρόσφυγας»

    «Έτσι δεν είναι; Πάντοτε με αγάπη σου κλέβουν την ακεραιότητά σου, το μοναδικό αυτόνομο μυαλό σου κι εσύ, δεμένος με τις αλυσίδες των θεοποιημένων προτύπων, χαράζεις μια ζωή. Όχι αυτή που σου αρμόζει αλλά αυτή που σου επιβάλλουν τα πρωτόκολλα με τα οποία, από νωρίς, σου σφράγισαν την σκέψη. Λοιπόν, πρόσεξες ότι δεν υπάρχει χειρότερος εχθρός από ‘κείνον που σου κάνει ζημιά με αγάπη.. Εκείνον που σε σπρώχνει στο βάραθρο σιγά – σιγά με χάδια, γλυκόλογα και παραινέσεις. Το τελικό άλμα στο κενό γίνεται με δική σου απόφαση κι έτσι παίρνεις επάνω σου όλη την ευθύνη. Το χέρι που σε οδηγεί κανείς δεν το βλέπει! Απλά σε λυπούνται… επιχαίροντας με αγαλλίαση!
    Θα μου πεις, ποιο άλμα καημένε; Ζεις μια ζωή αποδεκτή, ταιριασμένη στα πρότυπα των πολλών. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πείσεις τον εαυτό σου ότι αυτό θέλεις και συ! Έχεις την κοινωνική αποδοχή και μια μίζερη συνηθισμένη ζωή σαν όλους τους άλλους, μπας και ξεχωρίσει το κεφάλι σου απ’ το κοπάδι και σε φάει ο λύκος.
    Α, δεν το ήξερες; Αυτό το παραμύθι έχει και λύκο! Είναι αυτός που δεν αποδέχεται την διαφορετικότητα. Αυτός που καταδικάζει με μίσος όποιον θέλει να φεύγει από τις προτυπωμένες φόρμες κι έτσι δεν μπορεί ο κάθε ηλίθιος να τον κατατάξει σε μια ομάδα σύμφωνη με την τάξη που έχει φτιάξει μέσα στο φασιστικό του κεφάλι. Αν δεν του κάτσεις στο καλούπι που του έχει φορέσει το εξουσιαστικό περιβάλλον που τον διαφεντεύει, αρχίζει την πρόγκα και τις απορριπτικές γκριμάτσες με υπονοούμενα για κοινωνική αστάθεια κι άλλες σαπουνόφουσκες.
    Σωστά! Ο κάθε ηλίθιος θεωρεί δικαίωμά του να αποφαίνεται για την πνευματική σου αλκή.
    Αλλά έχει το πάνω χέρι γιατί το κάνει εκ του ασφαλούς και το γνωρίζει. Έχει εξασφαλίσει την αποδοχή ανάμεσα στα πλήθη των ηλιθίων που αποτελούν τον κόσμο του. Αυτών των ίδιων που καταδυναστεύουν τον κόσμο όλων των άλλων και τον οδηγούν στο χαμό του. Έτσι είναι, όλους αυτούς τους οδηγεί το ένστικτο. Όχι της επιβίωσης αλλά εκείνο της αγέλης σε πανικό που τρέχει με όλη την δύναμή της στο γκρεμό. Και ποιος είσαι εσύ που δεν θέλεις να πηδήξεις μαζί τους; Με ποιο δικαίωμα;!!
    Με το δικαίωμα να επιλέξω να είμαι όποιος θέλω εγώ, ρε ηλίθιε… Ηλίθιε!!! «

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Νομίζω ο χειρότερος λύκος είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
    Το μαζί δεν είναι κακό. «Η ισχύς εν τη ενώσει» δεν λένε; Αρκεί να μην διαβρώνει το εγώ και να έχουμε επίγνωση του πότε επιλέγουμε το μαζί και πότε το απορρίπτουμε.
    Ευχαριστώ για ένα ακόμα όμορφο απόσπασμα…

    Μου αρέσει!

  3. Μπορείς να είσαι αυτού του κόσμου και να μη του ανήκεις;
    Μπορείς να μη κάνεις καμιά σύγκριση;
    Μπορείς να μη σε νοιάζει η γνώμη των άλλων;
    Είμαι σίγουρη πως πολλά μπορείς! 😉

    ΑΦιλάκια πολλά και πάντα τρυφερά! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

The Storyteller

“Inside each of us is a natural-born storyteller, waiting to be released.” (Robin Moore)

GammaVita

περιπλανήσεις του μυαλού... με χαρτί και με μολύβι

makestorytelling.com

Αυτοτελείς Ιστορίες που μοιάζουν σαν να είναι βγαλμένες από Μυθιστόρημα. Εδώ θα βρεις όλα τα Πρόσωπα της Διπλανής Πόρτας. Πρωταγωνιστές που ίσως σου θυμίσουν κάτι... Αν είσαι παιδί, έφηβος ή ενήλικας τότε είσαι στις σωστές ιστορίες για εσένα & είναι πάντοτε έτοιμες να τις ανακαλύψεις... Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αφεθείς... Επίσης, μπορείς να έρθεις μαζί μου στο ταξίδι με τις χρήσιμες πληροφορίες που έχω συλλέξει σχετικά με τη συγγραφή...

Myyst's Blog

λέξεις

A Court of Boooks

💗by Stella and Ioanna💗

Kone, Krusos, Kronos

A personal forum to express ideas, experiences, stories, etc.

GynaikaEimai

Γυναίκα.... Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σ' ένα έρμο 24ωρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

Matobookalo

Ποτέ δεν είναι αργά να διαβάσεις ένα βιβλίο

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Το (παλιό) παλτό!

Φορεμένο, έμπειρο, συναρπαστικό!

worldtraveller70

ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΣ ii

Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις... Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους... πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια...Είναι λέξεις φυγόκεντρες...

Blueberry Mints

Discover the good things in life

SideliK_2

Άρθρα, δοκίμια, σκέψεις και παραληρήματα!

fstat.net

Not a system call. Just a blog

σακιδιο

Just another WordPress.com weblog

Φεύγουμε;

Είμαι απαισιόδοξος λόγω ευφυΐας και αισιόδοξος λόγω θέλησης. Antonio Gramsci

Αρέσει σε %d bloggers: