Λάθη, Πάθη, Βάθη…

Λάθη - Πάθη - Βάθη

Όλοι κάνουμε λάθη.  Θυμάμαι τον αγαπημένο κύριο Μαγαράκη, το μαθηματικό μου από το Γυμνάσιο, που χαρακτηριστικά έλεγε «λάθη είμαστε, ανθρώπους κάνουμε». Παρεμπιπτόντως, έκανα πολλά λάθη στα θετικά μαθήματα… Δεν φταίτε εσείς, κύριε καθηγητά!

Σε γενικές γραμμές προσπαθούμε για το καλύτερο, αλλά λάθη συμβαίνουν. Άλλοτε μικρά κι άλλοτε πιο μεγάλα. Κι εντάξει, τα μικρά τα διορθώνεις εύκολα. Ακόμα κι αν δεν μπορέσεις όμως, δεν έγινε ίσως και κανένα μεγάλο κακό. Αν είναι μεγάλα, εκεί τα πράγματα περιπλέκονται. Θα καταφέρεις να διορθώσεις την κατάσταση ή θα υποστείς τις συνέπειες; Και για πόσο;

Επίσης ενώ τα λάθη μας επηρεάζουν πάντα εμάς τους ίδιους, τις περισσότερες φορές επηρεάζουν και τους άλλους γύρω μας. Ένα λάθος μπορεί να μας οδηγήσει σε στρεβλή αντίληψη του εαυτού και της ζωής μας. Είναι, δε, προφανές ότι δικά μας λόγια ή έργα, που έχουν αρνητικές συνέπειες σε τρίτους, επιδρούν ποικιλοτρόπως τόσο στη δική μας ψυχολογία όσο και στις σχέσεις μας με τους άλλους.

Καθημερινά καλούμαστε να κάνουμε επιλογές και να πάρουμε αποφάσεις. Κατά συνέπεια καθημερινά διατρέχουμε τον κίνδυνο του λάθους. Κάποιοι από μας δεν αφήνουν να τους επηρεάσει αυτό. Κάποιοι άλλοι τρέμουν την απόρριψη ή τις επιπτώσεις και προσπαθούν να αποφύγουν κάθε ευθύνη ή απόφαση. Αυτό φυσικά δεν είναι λύση.

Όταν πια έχει γίνει το λάθος, είτε το κρύβουμε κάτω από το χαλάκι είτε το παραδεχόμαστε – και προχωράμε. Στην πρώτη περίπτωση το αγνοούμε, δεν μπαίνουμε στον κόπο να καταλάβουμε γιατί οδηγηθήκαμε σ’ αυτό, με πιθανό κίνδυνο να το ξανακάνουμε. Στη δεύτερη αποδεχόμαστε την ευθύνη και τις συνέπειες και πάμε παρακάτω γνωρίζοντας τι δεν πρέπει να επαναλάβουμε.

Ωστόσο, όπως όλοι ξέρουμε, όταν αλλάζει η εποχή πρέπει να φυλάξουμε τα χαλιά. Αυτό σημαίνει να τα σηκώσουμε από το πάτωμα και να καθαρίσουμε όση σκόνη υπάρχει από κάτω. Τότε αποκαλύπτεται όλη η υποκρισία κι η αλήθεια… Βαριές κουβέντες; Μπορεί. Είναι όμως υπερβολικές;

Καμιά φορά μας παίρνει χρόνια να δούμε τα λάθη μας. Μιλάω για τα μεγάλα, τα σημαντικά, τα λάθη ζωής. Αυτά που ξυπνάμε ένα πρωί και λέμε πώς το έκανα αυτό τότε και είμαι τώρα εγκλωβισμένος ή πρόδωσα κάποιον ή πέταξα μια ευκαιρία κ.λπ. Και τότε τι κάνουμε; Γιατί πάντα μπορούμε να κάνουμε κάτι. Απλώς όσο περνάει ο καιρός, τόσο πιο δύσκολο κι επώδυνο γίνεται.

Νομίζω πως πρέπει να ψάχνουμε μέσα μας και να οπλιζόμαστε με θάρρος. Θάρρος για να παραδεχτούμε το λάθος, θάρρος για να δούμε σε βάθος τι μας οδήγησε σε αυτό, θάρρος για να υποστούμε τις συνέπειες, θάρρος για να επανορθώσουμε, όσο επώδυνο κι αν είναι αυτό, θάρρος για να πάμε παρακάτω και θάρρος για να αποδεχτούμε τον εαυτό μας όπως είναι.

Δεν είμαστε μηχανές, δεν είμαστε άψογοι, δεν είμαστε κενοί συναισθημάτων, επιθυμιών κι ονείρων. Είμαστε άνθρωποι με πάθη και συχνά χάνουμε το δρόμο. Δεν λέω να συγχωρούμε τα πάντα και να κάνουμε ξανά τα ίδια. Αλλά να είμαστε ρεαλιστές και να προσπαθούμε να γινόμαστε καλύτεροι.

Γιατί τα λάθη δεν εξαφανίζονται ούτε διορθώνονται από μόνα τους. Αργά ή γρήγορα θα τα βρούμε μπροστά μας. Κι είναι κρίμα να μην μαθαίνουμε απ’ αυτά και να προσπαθούμε να τα διορθώσουμε με άλλα… λάθη!

Υ.Γ. Ανήκω στους ανθρώπους που δεν μετανιώνουν για τα λάθη τους. Θα μου πεις, εξαρτάται τι έχει κάνει ο καθένας. Σύμφωνοι. Όμως πάντα αποκομίζουμε κάτι που μας πάει ένα βήμα παρακάτω, όσα κι αν έχουμε κάνει προς τα  πίσω.

Advertisements

2 thoughts on “Λάθη, Πάθη, Βάθη…

Add yours

  1. Πολλά τα λάθη, πολλά τα πάθη και που λες, έρχεται μια ευλογημένη στιγμούλα που το χαλί φουσκώνει τόσο πολύ απ΄ τις σκόνες- βρόμες που δεν μπορούμε να κάνουμε πως δεν βλέπουμε… και τότε αρχίζει η «καθαριότητα» που χρειάζεται εντιμότητα, καλοσύνη και φροντίδα απέναντι στον εαυτό μας και όταν «αυτή» πάει (πολύ) βαθιά, ανοίγουμε τα παράθυρα και λέμε ΣΥΓΝΩΜΗ!!! 😛
    ΟΚ! σίγουρα κάτι μάθαμε, αλλά προσοχή μη μας πιάσει η αλαζονεία του τώρα «ξέρω» γιατί η ζωή θα μας στείλει και άλλες δοκιμασίες και αυτές μπορεί να είναι πιο οδυνηρές! 😉

    ΑΦιλάκια πολλά πολλά περιμένοντας να καλοκαιριάσει! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Είπαμε, το σφάλλειν ανθρώπινον… Και ναι, νομίζεις πως τώρα ξέρεις και τότε ίσως πέφτεις σε μεγαλύτερα λάθη. Γιατί οι άνθρωποι μαθαίνουμε, αλλά και δεν μαθαίνουμε…
      Μάκια στα μαγισσομαγουλάκια! 😛

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Powered by WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Line Up | | | |

@MariaKozakou | Personal views only

A beat more

It's not over

Πανδοχείο

ΧΑΝΙ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΕΚΛΕΚΤΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ, ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΔΕΥΤΩΝ

Ezakmyworld's Blog

Just another WordPress.com weblog

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Μέρες Παράξενες...

Εναλλακτική ενημέρωση-Συνωμοσία-Αφύπνιση

Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή

Στιγμές και εικόνες από την fabulous ζωή μου στην Ελλάδα του Σήμερα!

Αποτυπώματα - Footprints

Φωτογραφικές αναμνήσεις - Photographic memories

Σχόλια του Νότη Μαυρουδή

Ιστολόγιο του Νότη Μαυρουδή στο TaR.gr

physicsgg

Φυσικοί και Φυσική από το διαδίκτυο

Αλίκτυπο

Aegri somnia

ypoptomousi

Lets unfuck the world.

shaken by a whisper

awebsidestory project

Τάσος Λειβαδίτης

Ποιήματα, ποίημα, ποίηση, βιογραφικά, κριτική Τάσου Λειβαδίτη

Στροβολιώτης

Μα, είναι δυνατόν να θέλεις πάλι ημερολόγιο;

imaginistes

«Τα όνειρα σου μην τα λες γιατί μια μέρα κρύα μπορεί και οι φροϋδιστές να 'ρθούν στην εξουσία»

pteroen

Just another WordPress.com site

Απολύτως Διαλλακτικός

Logical stories of everyday madness

Στιγμιότυπα

Μικρές Ιστορίες

Αρέσει σε %d bloggers: