Το κορίτσι που χάθηκε…

Banksy
Balloon girl – Banksy

Η γενιά μας είναι… Δεν ξέρω ποια λέξη ταιριάζει. Άτυχη; Ανήμπορη; Μοιραία; Ή απλώς ένα γρανάζι σε μια μηχανή που λέγεται ιστορία του ανθρώπου;

Νομίζω ότι η πιο ευνοημένη γενιά ήταν αμέσως μετά των παππούδων μου. Αυτοί που γεννήθηκαν λίγο πριν το 2ο Παγκόσμιο. Τότε ήταν παιδιά – δεν πολυκαταλάβαιναν. Μεγάλωσαν δύσκολα, αλλά έβλεπαν διαρκώς τα πράγματα να βελτιώνονται γύρω τους. Πήραν κουράγιο και δύναμη, πάλεψαν και τα κατάφεραν. Έκαναν παιδιά και θέλησαν να τους δώσουν όλα όσα στερήθηκαν. Κι έφυγαν από τη ζωή έχοντας ανταμειφθεί για τους κόπους τους, ευχαριστημένοι. Προτού τα δουν όλα να ανατρέπονται ξανά.

Μ’ εμάς έγιναν όλα ανάποδα. Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε στην αφθονία, χωρίς να μας λείπει τίποτα. Μάθαμε πως όλα ήταν στο χέρι μας και μπροστά μας ήταν τα καλύτερα. Είχαμε δυνατότητες κι εφόδια από τους γονείς μας – ακόμα κι οι λιγότερο προνομιούχοι είχαν την ευκαιρία να προκόψουν μέσα στη γενικότερη ευφορία.

Κι όταν φτάσαμε σε μια ηλικία που θα έπρεπε να έχουμε «τακτοποιηθεί» και «κατασταλάξει» -εκεί γύρω στα 35 με 45- χάσαμε τη γη κάτω από τα πόδια μας. Δεν είναι ότι χάσαμε μόνο τα υλικά, χάσαμε και τ’ άλλα. Χάσαμε το όραμα, την ελπίδα, το κουράγιο, την επιθυμία καν να προσπαθήσουμε. Σάμπως μάθαμε και ποτέ; Δεν λέω ότι μας χαρίστηκαν τα πάντα, αλλά οι συνθήκες ήταν συνθήκες «ευκολίας» κι η νοοτροπία που διαμορφώθηκε ανάλογη. Κι αν είσαι και Έλληνας, λίγο απείθαρχος, υπεραισιόδοξος και πονηρούτσικος, νιώθεις ότι σου έκλεψαν κάτι δικαιωματικά δικό σου. Ήταν όμως;

Και πώς ν’ αρχίσεις τώρα από την αρχή; Πώς να βρεις τη δύναμη, την όρεξη να κάνεις σχέδια και να τα εφαρμόσεις; Πού είναι η επιμονή κι η υπομονή; Όταν βλέπεις ότι όλα γύρω είναι ζόρικα, αν όχι εντελώς μαύρα… Κι είναι πολλά τα χρόνια που παλεύουμε να κρατηθούμε. Και μαζί με τη βιοπάλη, δίνουμε μάχες εσωτερικές. Κι είναι εξίσου βίαιες. Η αίσθηση της ανημποριάς, η μειονεξία, η παραίτηση, η απαισιοδοξία, η θλίψη… Κι η απομόνωση στην οποία οδηγούν όλα αυτά. Φαύλος κύκλος και πρέπει να τον σπάσουμε.

Ήμουν πολύ αισιόδοξη κάποτε. Δεν φοβόμουν εύκολα. Μην παρεξηγηθώ, δεν ήμουν παράτολμη, αλλά δεν άφηνα τα δύσκολα να με πτοήσουν. Μου λείπει πολύ αυτή η κοπέλα. Που οι άλλοι έπαιρναν δύναμη και κουράγιο από κείνη. Τώρα την έχω ανάγκη κι εγώ. Αλλά κάπου έχει κρυφτεί. Ελπίζω να έχει κρυφτεί απλώς για λίγο και να μην έχει χαθεί οριστικά…

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “Το κορίτσι που χάθηκε…

Add yours

  1. Η επίγνωση της γενικής κατάστασης Φακίδα μου, είναι σαν μια φλόγα που καίει περιορισμούς και προβλήματα… θέλει υπομονή και επιμονή που όλοι μας διαθέτουμε αν το θελήσουμε! 😉
    Πολλά πολλά ΑΦιλάκια σου στέλνω! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

The Storyteller

“Inside each of us is a natural-born storyteller, waiting to be released.” (Robin Moore)

GammaVita

περιπλανήσεις του μυαλού... με χαρτί και με μολύβι

makestorytelling.com

Αυτοτελείς Ιστορίες που μοιάζουν σαν να είναι βγαλμένες από Μυθιστόρημα. Εδώ θα βρεις όλα τα Πρόσωπα της Διπλανής Πόρτας. Πρωταγωνιστές που ίσως σου θυμίσουν κάτι... Αν είσαι παιδί, έφηβος ή ενήλικας τότε είσαι στις σωστές ιστορίες για εσένα & είναι πάντοτε έτοιμες να τις ανακαλύψεις... Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αφεθείς... Επίσης, μπορείς να έρθεις μαζί μου στο ταξίδι με τις χρήσιμες πληροφορίες που έχω συλλέξει σχετικά με τη συγγραφή...

Myyst's Blog

λέξεις

A Court of Boooks

💗by Stella and Ioanna💗

Kone, Krusos, Kronos

A personal forum to express ideas, experiences, stories, etc.

GynaikaEimai

Γυναίκα.... Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σ' ένα έρμο 24ωρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

Matobookalo

Ποτέ δεν είναι αργά να διαβάσεις ένα βιβλίο

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Το (παλιό) παλτό!

Φορεμένο, έμπειρο, συναρπαστικό!

worldtraveller70

ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΣ ii

Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις... Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους... πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια...Είναι λέξεις φυγόκεντρες...

Blueberry Mints

Discover the good things in life

SideliK_2

Άρθρα, δοκίμια, σκέψεις και παραληρήματα!

fstat.net

Not a system call. Just a blog

σακιδιο

Just another WordPress.com weblog

Φεύγουμε;

Είμαι απαισιόδοξος λόγω ευφυΐας και αισιόδοξος λόγω θέλησης. Antonio Gramsci

Αρέσει σε %d bloggers: