Μουσική

μουσική

Με θυμάμαι πιτσιρίκι τον προηγούμενο αιώνα, συνεχώς παρέα μ’ ένα τρανζίστορ (οι νεότεροι  μπορείτε να το γκουγκλάρετε), να τραγουδάω. Η μόνιμή μου παρέα. Τότε δεν είχαμε και πολλές επιλογές σταθμών, ειδικά στην περιφέρεια. Οπότε άκουγα ό,τι έπαιζε. Καλό μου έκανε αυτό. Έμαθα να εκτιμώ διάφορα είδη μουσικής και να έχω ευρεία γκάμα ακουσμάτων ακόμα και σήμερα.

Επίσης μάθαινα πολλά. Τότε στο ραδιόφωνο δεν έπαιζαν τόσες πολλές διαφημίσεις και δεν υπήρχαν playlists, οπότε δεν άκουγες τα ίδια και τα ίδια. Ο κάθε παραγωγός επέλεγε μόνος τη μουσική που έπαιζε σχετικά ελεύθερα (σχετικά γιατί φαντάζομαι ότι υπήρχε κάποια λογοκρισία), και είχε την ευκαιρία να μιλήσει για την ιστορία του τραγουδιού που θα μετέδιδε, τους συντελεστές, ν’ αποκαλύψει μυστικά και ν’ αφηγηθεί ενδιαφέρουσες ιστορίες, που στ’ αυτιά μου ηχούσαν σχεδόν σαν παραμύθια.

Πέρα από τη χαρά του να ξέρεις τι κρύβεται πίσω από έναν στίχο, μια μελωδία ή μια ηχογράφηση, σημασία έχει πώς σε κάνει αισθάνεσαι αυτό που ακούς. Η μουσική είναι τέχνη κι αυτό σημαίνει πως όσα αντικειμενικά κριτήρια κι αν επινοήσουμε για να οριοθετήσουμε τα είδη της, την ποιότητά της κ.λπ. το μέγιστο είναι τα συναισθήματα που προκαλεί στον αποδέκτη της. Κι αυτό είναι τόσο υποκειμενικό…

Προσωπικά μπορώ ν’ ακούσω σχεδόν οτιδήποτε (σχεδόν), ανάλογα πάντα με τη διάθεσή μου. Μπορώ επίσης ν’ ακούω μουσική όλη τη μέρα – και το επιδιώκω. Μου κάνει παρέα, μου φτιάχνει τη διάθεση, με συγκινεί, με εκτονώνει, μου ξυπνά αναμνήσεις, με κάνει να τραγουδάω, με κάνει να χορεύω, με ηρεμεί, με βοηθάει να συγκεντρωθώ, με βοηθάει να δουλέψω, με ταξιδεύει… Με τη μουσική ανασαίνω.

Μια άλλη πτυχή της μουσικής είναι ότι αποτελεί μια διεθνή γλώσσα, ένα μέσο επικοινωνίας των ανθρώπων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Μια αγαπημένη μου φίλη είχε πει κάποτε «ακούμε την ίδια μουσική, οι ψυχές μας μιλάνε», κι ας μην μιλάνε τα χείλη θα προσθέσω εγώ. Κάπως έτσι λοιπόν λειτουργεί, ενωτικά. Η μελωδία, ο ρυθμός μιλάνε μέσα μας και πέφτουν τα τείχη -εντός κι εκτός μας- σε πείσμα των καιρών.

Και πόσο ζηλεύω όσους δημιουργούν μουσική – όσους παίζουν κάποιο μουσικό όργανο ή τη φτιάχνουν με τη φωνή τους, όσους έχουν καλλιεργήσει το ταλέντο τους. Δυστυχώς δεν είχα την τύχη. Όχι ακόμα τουλάχιστον… Λένε πως ποτέ δεν είναι αργά. Αλλά είναι ευλογία να μπορείς να αναπαράγεις κι ακόμα περισσότερο να γεννάς κάτι τόσο όμορφο!

Ακούτε μουσική, λοιπόν, και τραγουδάτε ακόμα και στο μπάνιο! Σπρώξτε τα παιδιά σας στα ωδεία. Όχι για να γίνουν ποπ είδωλα – νισάφι! Αλλά για να πάρουν τα πολύτιμα δώρα που έχει να τους προσφέρει: πειθαρχία, μεθοδολογία, ενίσχυση της αυτοπεποίθησης, αισθητική, ευρυμάθεια, για ν’ αναφέρω μερικά.

Διασκέδαση, επικοινωνία, ψυχοθεραπεία, καλλιέργεια και, για όσους είναι ευλογημένοι να υπηρετούν αυτήν την τέχνη, δημιουργία. Αυτά είναι η μουσική. Μια από τις μεγάλες μου αγάπες, που κατά πάσα πιθανότητα είναι και δική σας. Πολύτιμη για μένα και δεν μπορώ να φανταστώ την καθημερινότητά μου δίχως της.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Eat Dessert First Greece

Πολιτισμικά, ταξιδιωτικά, κοινωνικά, ιστορικά, γαστρονομικά και γλυκά θέματα σε μία αλλιώτικη ιστοσελίδα!

The Storyteller

“Inside each of us is a natural-born storyteller, waiting to be released.” (Robin Moore)

GammaVita

περιπλανήσεις του μυαλού... με χαρτί και με μολύβι

makestorytelling.com

Αν η τρέλα μπορούσε να σταθεροποιηθεί σε ένα δικό της όριο τότε αυτόματα θα έχανε τη μαγεία της. Κάπως έτσι δεν ξεκινάνε τα ταξίδια; Μέσα σε δόσεις τρέλας που σκιαγραφείται η μαγεία σε κάθε διαδρομή. Σε εκείνο το σακίδιο που κουβαλάμε στην πλάτη θα ήταν προτιμότερο αν το γεμίζαμε αναμνήσεις, όμορφες ιστορίες που κάτι έχουν να μας διδάξουν, όμορφες συγγραφικές εικόνες που θα μας δείχνουν στο τέλος το δικό μας μονοπάτι. Εκείνο που προτιμώ να μοιραστώ μαζί σας μέσα από τα δικά μου μάτια και που με τον τρόπο του θα έχει πάντοτε κάτι να μας πει...

Myyst's Blog

λέξεις

A Court of Boooks

💗by Stella and Ioanna💗

Kone, Krusos, Kronos

A personal forum to express ideas, experiences, stories, etc.

GynaikaEimai

made for writing lovers!

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Το (παλιό) παλτό!

Φορεμένο, έμπειρο, συναρπαστικό!

worldtraveller70

ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΣ ii

Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις... Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους... πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια...Είναι λέξεις φυγόκεντρες...

Blueberry Mints

Discover the good things in life

SideliK_2

Άρθρα, δοκίμια, σκέψεις και παραληρήματα!

fstat.net

Not a system call. Just a blog

σακιδιο

Just another WordPress.com weblog

Φεύγουμε;

Είμαι απαισιόδοξος λόγω ευφυΐας και αισιόδοξος λόγω θέλησης. Antonio Gramsci

Αρέσει σε %d bloggers: