Το πρώτο βήμα

Το Πρώτο βήμαpΚαι ξυπνάς ένα πρωί, εκεί γύρω στα 40 και κάτι, και νιώθεις ότι δεν έχεις κάνει τίποτα στη ζωή σου. «Τίποτα» όπως το εννοείς εσύ ή «τίποτα» όπως το εννοούν οι άλλοι; Έχει σημασία; Αφού έχεις αυτήν την αίσθηση του ανικανοποίητου, του μάταιου…

Έχει. Άλλο είναι να υπηρετείς τα όνειρα τρίτων κι άλλο τα δικά σου. Και ποια είναι τα όνειρά σου; Έχεις όνειρα; Κι αν έχεις, είσαι σίγουρος ότι είναι πραγματικά τα δικά σου; Ή μήπως κι αυτά είναι αποτέλεσμα της ανατροφής / εκπαίδευσης / προγραμματισμού σ’ ένα κόσμο οργανωμένο με τέτοιο τρόπο, που σε οδηγεί σε μονόδρομο;

Γύρνα πίσω, τότε που ήσουν παιδί. Θυμάσαι τι ονειρευόσουν τότε; Θυμάσαι τι ήθελες, τι σενάρια έπαιζες, τι εικόνες ζωγράφιζες, ποιος προσποιόσουν πως είσαι; Τι; Δεν είναι σοβαρό αυτό; Γιατί όχι; Επειδή μας έχουν μάθει να κρίνουμε; Όποιος ήθελε να γίνει γιατρός είναι καλός κι όποιος ήθελε να γίνει αγρότης υπό; Πότε αρχίσαμε να δίνουμε σημασία στην εικόνα, και πάψαμε να βλέπουμε ό,τι έχει σημασία; Αυτό που γεμίζει την ψυχή μας; Αυτό που αγαπάμε; Ποιος μας υπαγορεύει τι είναι κακό ή καλό, σωστό ή λάθος, πρέπον ή μη;

Τα όνειρά μας -από παιδιά- κρύβουν όσα θέλουμε να προσφέρουμε, να δημιουργήσουμε – όσα μας κάνουν ευτυχισμένους. Πού βρισκόμαστε σήμερα σε σχέση μ’ αυτά; Υπάρχει κάτι, οτιδήποτε, που να μας έχει φέρει κοντά σ’ αυτά που θέλαμε, όταν ήμασταν παιδιά; Έστω και σαν πάρεργο; Κάτι που να κρατά ζωντανή τη σχέση μ’ εκείνο το παιδί; Μάλλον όχι, αν νιώθεις ότι δεν έχεις καταφέρει «τίποτα». Γιατί, σε τελική ανάλυση, το τίποτα σημαίνει ότι δεν είσαι ευτυχισμένος.

Μα είναι τόσο απλό; Αυτό είναι το «μυστικό»; Τίποτα δεν είναι απλό, αν δεν το κάνουμε εμείς απλό. Και ίσως δεν είναι το «μυστικό», αλλά σίγουρα είναι μια αρχή. Ένας τρόπος να συνδεθούμε ξανά με τον εαυτό μας, να νιώσουμε όμορφα, να δούμε τα πράγματα αλλιώς, να βγούμε από τη ρουτίνα μας, ν’ αλλάξουμε προτεραιότητες, να ξεβολευτούμε. Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές, μόνο στιγμές. Η στιγμή που θα θελήσεις να δεις μέσα σου. Η στιγμή που θα θελήσεις να δράσεις…

«Act the way you’d like to be and soon you’ll be the way you act», που είπε κι ο πρόσφατα χαμένος Λέοναρντ Κοέν. Γιατί καμιά αλλαγή, καμιά πρόοδος, κανένα επίτευγμα δεν έγινε μέσα από το βόλεμα. Αρκεί να κάνεις το δυσκολότερο όλων: το πρώτο βήμα.

3 σκέψεις σχετικά με το “Το πρώτο βήμα

Add yours

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Eat Dessert First Greece

Πολιτισμικά, ταξιδιωτικά, κοινωνικά, ιστορικά, γαστρονομικά και γλυκά θέματα σε μία αλλιώτικη ιστοσελίδα!

The Storyteller

“Inside each of us is a natural-born storyteller, waiting to be released.” (Robin Moore)

GammaVita

περιπλανήσεις του μυαλού... με χαρτί και με μολύβι

makestorytelling.com

Αν η τρέλα μπορούσε να σταθεροποιηθεί σε ένα δικό της όριο τότε αυτόματα θα έχανε τη μαγεία της. Κάπως έτσι δεν ξεκινάνε τα ταξίδια; Μέσα σε δόσεις τρέλας που σκιαγραφείται η μαγεία σε κάθε διαδρομή. Σε εκείνο το σακίδιο που κουβαλάμε στην πλάτη θα ήταν προτιμότερο αν το γεμίζαμε αναμνήσεις, όμορφες ιστορίες που κάτι έχουν να μας διδάξουν, όμορφες συγγραφικές εικόνες που θα μας δείχνουν στο τέλος το δικό μας μονοπάτι. Εκείνο που προτιμώ να μοιραστώ μαζί σας μέσα από τα δικά μου μάτια και που με τον τρόπο του θα έχει πάντοτε κάτι να μας πει...

Myyst's Blog

λέξεις

A Court of Boooks

💗by Stella and Ioanna💗

Kone, Krusos, Kronos

A personal forum to express ideas, experiences, stories, etc.

GynaikaEimai

made for writing lovers!

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Το (παλιό) παλτό!

Φορεμένο, έμπειρο, συναρπαστικό!

worldtraveller70

ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΣ ii

Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

No Sense Words - Λέξεις Φυγόκεντρες

Λέξεις... Οι δικές μου λέξεις έχουν χάσει την βαρύκεντρο δύναμή τους... πάλλονται, διασκορπίζονται, χωρίς ουσία χωρίς χρώμα, αλλάζουν με τον καιρό, με τη στιγμή παίρνουν μια ιδιαίτερη μορφή, χωρίς διάρκεια...Είναι λέξεις φυγόκεντρες...

Blueberry Mints

Discover the good things in life

SideliK_2

Άρθρα, δοκίμια, σκέψεις και παραληρήματα!

fstat.net

Not a system call. Just a blog

σακιδιο

Just another WordPress.com weblog

Φεύγουμε;

Είμαι απαισιόδοξος λόγω ευφυΐας και αισιόδοξος λόγω θέλησης. Antonio Gramsci

Αρέσει σε %d bloggers: